b u k e

tanrım sence mümkün mü ?

2012-02-29T22:38:00.002+02:00

ağlıyorum. neden diye sormayacaksan ben anlatmaya başlamak istiyorum.
sende nikolayda hepiniz beni tek hamlede terk ettiniz.
oysa her lafınızın başı yaşamaktı, yaşamaktan anlıyorduk beraberken
ben mişel sen nikolay ve küçüğüm.
yani ben eskiden biz beş kişiydik diye düşünmüştüm.
sayı saymayı böyle öğrendim
nikolay 1
mişel 2
sen 3
ben 4
küçüğüm 5

yani ben senin için en zor olanı yaptım.
senin için izmiri tek hamlede sildim.
hayatım boyunca kurtulmak istediğim
unutmak istediğim
suskunluğum
hep bu yüzden
yani bana verdiğin o pis gece yüzünden
hani hatırlarsın belki ben seni ne çok severdim
sigaraya beraber başladık
arabeskin dibine vurduk ama kafamız baya iyiydi.
ben hep sustum
uykusuzluk nikolayın bize bıraktığı o koca ölümün adı olabilirdi.
freud un rüya analizlerine göre bilinçaltımda sizler varsınız.
çok hastayım.
sende iyi biliyorsun.
böyle ölümle kol kolayız.
aslında bu cümleleri 5 saat ya da 1 gün ya da 2 günde yazsam iyi bir şiir olurdu.
iyi şiir yazarım ben sağolun
insan başta ağlıyor sonra alışırsın sanıyorsun
alışmak hoşuna gitmiyor.
sonrada bir şekilde bunları yazıveriyorsun.
ama şimdi sen kusura bakma.
sarhoş olsam daha iyi yazarım
biliyorsun hayatımın cümlesini senin yanında kurdum.
ben sizi çok özledim.

bu bir aşk şiiri değildir.
ben aşk şiiri yazamam
ben aşk şiiri ..
ben aşktan anlarım.

ben sadece yeniden beşe kadar saymak istiyorm.

Tanrım sence mümkün mü

fransız kaldım sana.

2012-02-15T22:35:00.002+02:00

pencereyi açıyorum. bu hayattaki tek problemim yağmur yağarken pencerenin gerisinde olmakmış meğer. Cadde ve sokaklar, toprak, çatılar en çokta kadınlar ıslanıyor. Dayanamıyorum.
Katlanmaya çalışıyorum. Gericiliği sevmem bilirsin ! Vücudumun yarısını pencereden dışarı çıkarıyorum. Bu işi itinayla yapıyorum. Yağmur damlalarının saçlarıma dokunmasına izin veriyorum.
olmaz. çalışma masamın önünde duran sandalyeyi pencerenin önüne çekiyorum. Ama hayatımda kayda değer bir şey yaşayacaksam sade kahvemi, sigaramı ve mis kokulu tabakamı yanımdan eksik etmem.
Mutfağa gidiyorum. Etraf çok sessiz. Kahvemi yapıp dönüyorum. Katil, maktülü cinayeti işlediği yerde nasıl bırakıyorsa mutfağıda öyle bırakıyorum.
Yuvamdayım. SAndalyeyi düzeltiyorum. Ve Kayıt başlıyor...

Yutkunma sesim yağmurun sesine karıştığı gibi yanıbaşımdaki otoyolun sesini bile bastırıyor. Apartman topuk bir ayakkabı aldım bugün. Giyince kendimi kıbrıs şehitlerindeki travestilere benzetiyorum. Çok acımasızım.

Bu emanet şehirdeki baskıya küfür ederken odamın kokusunun değiştiğini hissediyorum ve sarhoşken aklımın beni alt etmesiyle kurduğum '' ben sarhoşken virgül koyarım cümlelerini '' - '' ben yağmur yağarken güvercin uçururum'' ile değiştirmek istiyorum. Ve devrim diye kıçımızı yırttığımız o dünler geliyorda aklıma. Aklımızda anarşi var sevgilim.
biliyorsun seni çok seviyorum.
HErneyse söz konusu ahmet Kaya olunca sevgilim hasretinden prangalar eskittik.
bu durum ahmed arifin gözlerinde yaş olmak kadar iyi. bazen üzülüyorum işte.
Bizseni özledik. Minyatür sehpaların üzerinde kurulan rakı sofralarını özledik.
esrar kokunu içimize çekmeyi özledik.
balkonu ve saksıları.
akdenizin en nadide karakollarından seni toplamayı özledik.
ağzının kenarındaki kanı silmeyi özledik.
bu sıralar yaşayamadığımız her şeyi özlüyorum nikolay.

mesela otoriter- ata erkil bir burjuva olmayıda özlüyorum
ya da anarko sendikalist olabilseydim keşke.

Nikolay kahvem bitti. Mişel uyumuyor. sen gittiğinden beri uyumuyor.
her gece polis baskına gelmiş gibi uyandırıyor beni.

onun dışında iyiyiz. sağlığımız yerinde. Allaha hala inanıyoruz ve senden ötürü dünyaya karşı çok saygısızız.
Annem üniversiteyi kazanmamı istiyor ama senden sonra popüler kültür onuda biraz etkiledi artık sokaklarda vuruşmamdan korkuyor.
bu arada başucundaki dünyanın altına tabancanı, tabakalarını, kitaplarını ve rakını gömdüm.

İzmir ... izmiri sorarsan oradı çok başka artık. Evimizin önünden geçiyorum kırkyıldabir. binanın rengi aynı ama bornova çok değişti. eskisi gibi çingene düğünleri olmuyor. limontepeyi sevmiyorum. karşıyakayıda hiç sevmiyorum.

körfezi temizlemişlerdi çok oldu. lunaparka rahatça gidebiliriz ama senden sonra hiç gitmedim.

bir de hastayım. çok kilo verdim. Yasinle ayrıldık. çok oldu. doktorum mehmet ali er.. stresten hastalandığımı söylüyor. ameliyat oldum galiba bir tane daha gerekecek.

dünya seni çok özledi nikolay. ha yıllardır değişmeyen tek şey şu bilmek istersin diye söylüyorum. hala ütopya hayallerini thomas moore bizler için kuruyor. onurluyuz (!)

devrim sevdalısı değilim uzun süredir. insanlar onları bile kirletti. Bigi 56 yaşına basmış. biliyor musun ?

Ben iyiyim Nikolay, teşekkür ederim.

Mişel seni avuçlarında tutuyor. Gittiğinden beri.
Çam ağacının altındakileri unutma.
Kardeşin sacco tam 4 yıldır kendini Allah sanıyor. çok üzülüyoruz.
İlhan selçuk dışında kimse ölmedi.
ben buradayım. sen uyuyunca giderim.

hoşcakal

buket.

1 ağustos 2010 alsancak.

a m e r i k a

2012-02-14T14:30:00.003+02:00

Amerika sana her şeyimi verdim,şimdi bir hiçim ben.
Amerika, iki dolar yirmi yedi sent 17 Ocak 1956.
Kendi kafama bile dayanamıyorum.
Amerika, ne zaman bitireceğiz insanlarla savaşı?
Al da kıçına sok atom bombanı.
Keyfim yerinde değil, sıkma canımı.
Kafam düzelmeden yazmıyacağım şiirimi.
Amerika ne zaman melekleşeceksin?
Ne zaman soyunacaksın çırılçıplak?
Ne zaman bakacaksın kendine mezarlıktan?
Ne zaman yaraşır olacaksın milyonlarca troçkistine?
Amerika neden gözyaşı dolu kitaplıkların?
Amerika yumurtalarını Hindistan'a ne zaman yollayacaksın?
Amerika bu senin çılgın isteklerinden artık bıktım.
Ne zaman süpermarkete gidip gerekeni alabileceğim
güzel gözlerimin hatırı için?
Amerika ne de olsa bir sen varsın, bir de ben kusursuz
olan, öteki dünya değil.
Şu makinaların da sıkıyor artık beni
Bana ermiş olma isteğini sen verdin.
Bir başka yolu olmalı bu tartışmayı sona erdirmenin.
Burroughs Tanca'da şimdi, döneceğini de sanmıyorum, korkunç
bir şey bu.
Sen de korkunçlaşıyor musun, yoksa bir eşek şakası mı bu?
Konuya gelmeye çalışıyorum.
Saplantılarımdan vazgeçmeyi reddediyorum.
Amerika itip kakma öyle, ben ne yaptığımı biliyorum.
Amerika erikler çiçek döküyor.
Aylardır gazetelere bakmadım, her gün birileri yargılanıyor
insan öldürmekten.
Amerika Wobbly'leri düşündükçe duygulanıyorum.
Amerika küçükken komünisttim ben, pişman da değilim.
Şimdi her fırsatta marihuana içiyorum.
Günlerce evde oturup kenefteki gülleri seyrediyorum.
Ne zaman Çin Mahallesine gitsem sarhoş olup kimseyle
düzüşemiyorum.
Sen beni asıl Marx okurken görecektin.
Hiçbir şeyim olmadığını söylüyor ruh doktorum.
Rabbin Duasını okumayacağım.
Mistik hayaller görüyor, kozmik ürpermeler geçiriyorum.
Amerika sana daha söylemedim Max Amca'ya yaptıklarını
Rusya'dan geldikten sonra.

Sana sesleniyorum Amerika.
Duygusal hayatını Time Dergisinin yönetmesine
göz yumacak mısın?
Şu Time Dergisine de çok bozuluyorum.
Her hafta düzenli okuyorum.
Kapağı hep bana bakıyor köşedeki şekercinin önünden
gizlice geçerken.
Berkeley Halk Kitaplığının bodrum katında okuyorum Time'ı
Durmadan sorumluluktan söz ediyor bana. İş adamları ciddi.
Film yapımcıları ciddi. Herkes ciddi benden başka.
Birden anlıyorum ki ben Amerikayım.
Gene kendi kendimle konuşmaktayım.

Asya ayaklanıyor bana karşı.
Bir Çinlinin bile şansı yok bende.
Yeniden düşünsem iyi olacak ulusal kaynaklarımı.
İki plaka marihuana, milyonlarca cinsellik organı, asatte
1400 mil hızla giden basılamıyacak bir özel edebiyat ve
yirmi beş bin akıl hastanesi ulusal kaynaklarım.
Zındanlarımı, beş yüz güneş ışığı altında saksılarda
yaşıyan milyonlarca hakkı yenmiş insanı hesaba katmı-
yorum.
Fransa'daki genelevleri kapattım, şimdi sıra Tanca'dakilerde.
Katolik olmasına katoliğim ya, gene de Cumhurbaşkanı olmak
bütün tutkum.

Amerika senin bu budala havanda nasıl kutsal bir övgü yazarım?
Ben de Henry Ford gibi işi bırakmıyacağım benim dörtlükler de
onun çıkardığı otomobiller kadar kişisel, hem de
daha özgün çünkü her biri değişik cinsiyetten.
Amerika sana tanesi 2500 dolara dörtlüklerimi satacağım,
verdiğin her eski dörtlüğü de 500 dolar eksiğine
alacağım.
Amerika Tom Mooney'i serbest bırak.
Amerika İspanyol Cumhuriyetçilerini kurtar
Amerika Sacco Vanzetti ölmemeli
Amerika Scottsboro çocuklarıyım ben.
Amerika ben yedi yaşındayken komünist hücre toplantılarına
götürürdü beni anam bir bilete bir avuç dolusu leblebi
satarlardı bize bir bilet beş sent konuşmalar parasızdı
herkes melek gibiydi duyguluydu işçilere karşı her şey
o kadar içtendi ki bilemezsin partinin 1935'te ne kadar
iyi bir şey olduğunu Scott Nearing sapına kadar erkek
heybetli bir ihtiyardı Bloor Ana ağlatmıştı beni bir
kez de Israel Amter'i görmüştüm orda yakından. Herhalde
herkes birer casustu.
Amerika gerçekten savaşa girmek istemiyorsun biliyorum.
Amerika o kötü Ruslar savaşı isteyen.
O Ruslar o Ruslar sonra o Çinliler. Evet o Ruslar.
Çiğ çiğ yutmak istiyor bizi Rusya. Rusya iktidar delisi.
Otomobillerimizi almak istiyor garajlarımızdan.
Şikago'yu ele geçirmek istiyor. Bir Kızıl Reader's Digest
istiyor Rusya. Sibirya'ya götürmek istiyor otomobil
fabrikalarımızı. O koca bürokrasi işletsin istiyor
benzin istasyonlarımızı.
İyi bir şey değil bu. Of. Var Rusya öğretmek Kızılderililere
okumak. Var istemek koca koca zenciler. Yaa. Var bizi
çalıştırmak günde on altı saat. İmdat.
Amerika bu işin şakası yok.
Amerikan televizyonu seyretmekten edindim bu izlenimleri.
Amerika doğru mu bütün bunlar?
En iyisi hemen kolları sıvamak.
Doğrusu ne askere gitmek istiyorum, nede fabrikada tornacı
olmak, hem gözlerim iyi görmüyor, hem de ruh hastasıyım
üstelik.
Amerika o biçim bir omuz da ben veriyorum şu dönen çarka.

Allen GINSBERG

hepimiz, hepimiz ve hepimiz,,

2012-02-11T22:10:00.003+02:00

hepimiz, hepimiz ve hepimiz..

anıların düşlerimizde yer bulamadığı zamanlarda,

çok ağladık.. Ama bunu kimse bilmedi.

Bilindik bir şarkıyı söylüyorduk çoğu zaman,,

aslında bu hepimizin şarkısıydı ve

kuytularda bir yerlerde,

düşmek ne demek miş

ölmek ne demek miş

sevmek ne demek miş

ararken ve aradığımızı bulamazken söylüyorduk bu şarkıyı,

söylediğimiz hiçbir şeye inandıramıyorduk,

kendimizi ve kendimizden öncekileri.

şehirler yalnızlıklarımızın başkentiydi

ve öyle kalacaklardı.

şehirlerin garip bir tebessümü vardır.

kimi zaman ağlayamazsınız.

cesaretiniz varsa biraz daha içki içebilir

ve biraz daha öpebilirsiniz, alnında düş izleriyle dolaşan adamları.

yeni bir ölüme başlar ve hiç başlamadığınız bir yerlerden devam edersiniz.

ya da tüm aşkları zimmetinize geçirip,

tek tek düşer,

bir bir ölürsünüz.

herkes biraz yan komşusu kokar,

ama ben tedavülden kaldırılan aşklar kadar perişanım.

yorgunum ve is kokuyorum.

ışıklı hiçbir şeyi göremiyor gözlerim,

çünkü anılarımıza bir piçin çomağı gibi girmişti, şehrin ışıkları.

şehre isimler vermekten vazgeçmeliydik,

yoksa bulamayacaktık, ilkel bir alışkanlığın zorunlu iç çekişlerini

hepimiz, hepimiz ve hepimiz.

insanları metro istasyonlarında bırakmalıydık.

özlemlerimizi alıp gitmeli, gittiğimiz her neresiyse oralarda bulunamamalıydık.

kuytularda bir yerlerde

bu yitik gündüzler ne demek miş,

öğrenmeli, belkide biraz uyumalıydık.

düşümüzü bulmalıydık.

buket.

Bir Nisan

2012-02-05T00:11:00.003+02:00

bir nisan benim için daima özel olmuştur.
topuğumuz da bir mermiyle dolaştığımız yıllardı.
yollarda kaybettiğimiz düşlerimizin suçsuz ölümlerine rastlardık.
bu yıllar boyu her bir nisanda tekrar ediyordu.
vazgeçemiyorduk.
bir nisanlarda mutlaka birilerini doğurmak zorunda bırakılıyorduk.
hoşumuza gidiyor, ölüme kafa tutuyorduk.
sürreal sancılar çekiyor, rock n roll sevmiyorduk.
sigmund freud babamız, nietzsche düşümüzdeki pempe panjurlu evdi.

her bir nisan bir gökyüzü kaçağı, mutlu bir mumun başında sessizce ağlar aslında.
aslında, dünyanın her yerinde bu adam dünyaya gelirdi.
benim içimde olmak şartıyla.
seni içimin düşüne,,,, sığdıramıyorum.

bir düşünsene, sen içimin düşündesin
ve ben bu yüzden şaircilik oynuyorum.

ölüm ve marksizmin çiftleşmesini bir düşünsene.
sonra sen doğuyorsun
bir nisan sabahı aslında, nisanın en frapan yağmuru yağıyor.
bir nisan sabahı birileri bir pencereden bana bakıyor.
ben yokum.
aslında ne içerideyim ne dışarıda.
seni bir başka seviyorum.

tavandaki yılana aldırış etmeden özlüyorum seni.
ben zamanın nasıl geçtiğini şimdi anlıyorum.
yılları saymadım.
yılın her bir nisanı bir kuduz köpeği evlat edinip, yetiştiriyoruz.
en acısıda bu zaten.

ben zamana zaman denmeyen bir ülkeden geliyorum.
yılın her ayı nisan,
her gün bir nisana çıkıyor.

buralarda bir yerlerde kaybettiğimiz

1 Nisan görürseniz.
bilin ki işte o,

ismi Nikolay B.

büyük çınarlar, baltalar ; seni seviyorum Nikolay.

2012-02-01T21:16:00.006+02:00

kimi özleyebiliriz ki ?
ya da neden düşümüzde bıraktığımız koca adamların seslerine aldırış etmeden,
korkak bir sokak köpeği gibi, alışabiliriz?
yani alışmak günleri, haftaları, ayları, yılları, ölümü kaybetmektir aslında.
ölümü kaybetmeden yaşayamam.
meşru hayallerimizle günden güne illegal bir ruh potansiyelini var ettik.
içimizden çok düşümüzde.
içimiz düşümüz olmuyor işte.
bornovadan düşen bir nikolay baltroveskinin esrar kokulu pantolonlarını hiçbir yere gömemezdik.
çok korkuyorduk.
ölmüştü.
yalan söylüyorlardı.
uyuyordu çoğu zaman.
yani ben katlanamıyordum.
yüksek sesle konuşmamalıydı dünya.
herkes kendi kuralları çerçevesinde var olamaz.
bu varoluşa aykırı bir durumdur.
italyadan başladık, bulgaristana gittik.
şiirlemizi hamburg limanı için yazdık.
yaşlı kadınlar için yazdık,
düşlerimiz için ağladık.
sorduk sardık sarardık hastalandık.

düşlerimiz bir çırpıda ateşe verilebilecek düşlerdi.
her insanın bir keşkesi vardır.
her insanın bir peygamberi olduğu gibi.

biz sinemaya giderdik.
biz büyük baraj göllerinin yanındaki çınar gövdelerini baltalardık.
bu yüzden kurtçuklardan korkmam.
bu yüzden bir nehir akıyorsa saygı duyarım.

biz ölümü anlamazdık.
biz öleceğimizi bilirdik.
bu yüzden insanları çok sevemedik, sevdiklerimizi de kafamıza koyamadık.
biz düştük, kafamız düşmedi,

herbiribirbirinebenziyor mezarların.
herbiribirbiriyle aynıkokuyor mezarların.

gotik bir şair olduğum için mezarı imge olarak kullanmıyorum.
yeraltından hiç hoşlanmam.

sadece Tim Burton'ı severim.

Arabesk bir şair olduğu için şiirlerinde katil & maktül ilişkisini anlatmıyordu,
Türkçe onun hayatıydı,
arabesk ise tüpte çevrilen sucukların ismi.

Ben İzmir'i hiç sevmem.

SEni özlüyorum Nikolay Baltroveski

kafam düşmez. adım mehlika

2012-01-25T03:44:00.003+02:00

ben babaannemi hiç sevmem.
büyüklerimin yetiştirdiği çağın altında ezilmekle meşgulüm.

ben kendime hiç güvenmiyorum.
kendimi çok rahat aldatabilirim.
ama bu iyi şiir okumamla alakalıdır.
kafam her zaman güzeldir.
bu yüzden güzellik bir tek bana yakışır.

sevgililerimi hiç sevmedim. bu yüzden artık sevgili gibi bir şey edinmiyorum.
istemiyorum.
büyüklerimin yetiştirdiği çığın altında çağlıyorum.
çoğalmak tek kelime.
gözyaşlarımızın bir az tuza ihtiyacı varken biz,
hayatımızın kıvamını bile tutturamıyoruz.
hiç umrumda değil.

yine çağ meselesi bu.
yaşım ikinci dünya savaşında şehit olmuştu,
yani annem beni evlatlık aldı diyebilirim.
ama siz şimdi bunu böyle tek seferde okuyacağınız için, beni asla anlamayacaksınız.
her şey tek seferlik zaten.
kimse sessiz olmayı beceremiyor.
kimse bir bakışıyla sonsuz umudun tercümanı olamıyor.

küfür edincede küfür ettin buket.
ama öbür türlü ciddi anlamda kasılıyorum.
gene bitti sigaram.
oysa ben sabah
gece eve attığım şairlerin üzerine bir radyo frekansı olarak düşecektim.
sürreal sancıları olan bir kutup ayısının, edip canseveri tanımasını istiyorum.
babamı ve annemi tanımasını istiyorum
anne ve babamı soğuk oldukları için.
en çokta beni.

ben bana hiç güvenmiyorum.
bu hayatta herşeyi canım istediği zaman başaracağım tabi.
ama işler öyle yürümüyor.
klasik cümlelerde ufak tefek değişiklikler yapmamız gerek.

zevkler ve renkler tartışılır ile başlayalım.

ben kendime hiç güvenmiyorum.

düşümüzü bir gece berlin duvarına asıp,
bir afrikalıyı öpmüştüm, yani ciddi manada öptüm onu.

düşümüzü bulduğumda düşümüz ciddi manada düş olmuştu.

ama ben seni ciddi manada özlüyorum.

bana bir daha buket neyin var diye sormayın.
'' sayın okuyucu ölümün olduğu yerde daha ciddi ne olabilir?''

iğrenç kokuyordunuz zaten.

kafam düşmez. adım mehlika.

sevgili wendy arholun piçliği milli bilinç kaynaklıdır.

2012-01-22T00:42:00.005+02:00

bir fotoğrafın vardı.

3 beş on beş adam yan yana
üç 5 on beş metre uzunluğunda bir cigara tutuyorlar.
çok seviyoruz seni.
yalnızlığımıza saygı göstermeyi senden öğrendik.
masada masaymış ha şiirini ilk kez senden dinledik.
yani biz bol bol içki içtik.

insanların kendilerini tanıdığını sanmıyorum
ama ben seni bir köpeğin bir kırlangıcın bir sümülkü böceğin
bir insanın bir hatıranın göbek adıyla seviyorum.

esirgeyen ve salgılayan sümüklü böceğin adıyla ; seni seviyorum

insanların kendilerini tanıdığına hiç inanmadım zaten.
çünkü annem babamın yokluğunu daha çok sevmedi.
çünkü ben jüpiterin kaç uydusu var inanın bilmiyorum
tek sorunum bu da değil. yeterince param da yok.
uzun zamandır ikinci el kitap alıyorum.
bu da beni tanımadığım hatıralarla başbaşa bırakıyor.
yani par....

orospu çocuğusunuz hepiniz..
sevgilim oradan bir bira daha açar mısın?

her gün dünden kalan bir şeyler olması ne garip.
dünden kalan içkiler.
dünden kalan matematik problemleri
dünden kalan kavgalar.
yani kavgamız.

biz seninle dünyayı kurtarabiliriz.
1,2,3,4 .. saniyede. uzun sürmez.
ne demek istiyorum aslında çok açıkta neyse..

teşekkür ederim.
birde sigara yakar mısın çakmağımı bulamıyorum.

sonunda annelerimizi bizler evlat edineceğiz.
terkedilmenin acısını tek seferde çıkarıp
yarabbi şükür deriz belki.

acılar acılar acılar.
ispanyollar ve acılar.

çok yakıştırıyorum ben. mesela juan pena'yı da böyle sevmiştim.
çok ciddi meseleler üzerine konuşmak istiyorum sizinle.
mesela uyku.
mesela valium.
mesela şu üst rafta duran yarım şişe votka üzerine konuşabiliriz.

millet olma bilincine ulaştıysak, uyuyabiliriz.

sevgili wendy arhol'a

Baltroveski Yeni Atlantisin Bacon yüzüdür. Kormazgil gerçektir, bugündür.

2012-01-15T23:08:00.004+02:00

düşlerimizden arttırdığımız cümlelerle gökyüzüne dokunamayız,
bu bir önermeden çok, gerçekliğin ya da doğruluğun düş olduğuna inandığımız dünyamızda, bizim insanlığa bırakmak istemediğimiz işlerden biri.

sevgilim, benseniçoksevdim.
burayı hızlı oku. çünkü yetişmemiz gereken bir hayat akıyor. görüyorsun.
şarkılar ya da kadınlar ya da erkekler ya da tiyatro umrumda değil diyorum
yani bir tek düşlerim için buradayım.

hakkımı arıyorum hakim bey.

uzun zamandır işsizlik, açlık, ölüm, devlet ve niyet üzerine yazılar yazmadım.
çok mutsuzum.

sevgilim benseniçoközlüyorum
burayı hızlı oku. çünkü ölümde sana bu hızla yaklaşmıştı. biliyorsun ben seni ne kadar çok seversem, arzularımız o denli artıyor.

sokak lambaları yanıyor. şehrin gürültüsü kulaklarımızı terk edip beynimizin içinde oradan oraya koşuşturuyor.

ben edip diyorum sevgilim. edipi öyle bir giymişim ki üzerime.. inan bana bir daha çıkmayacak.
şiirin çamuru bir kere sıçarımış beyazımıza,, yani bu durumda arabesk asla ölmüyor yüreğimde,,
yoldan geçen birilerine sorsam seni diyorum.
ama sembolik bir yalanımızın olduğuna kim inanır.

sen ve ben ve tanrı. güzel bir kadının ölümünden çok daha ebedi bir edebilik taşıyoruz.

üç boyutlu bir geceyi düşün. yangınları düşün.
gözlerinle beraber dönüyoruz.
sokaklarda yürüyorum, kaldırımlar üstüme çıkıyor.
modern dünyanın önünden geçmek istemiyorum

günlerden '' bulvar iti '' saat gecenin anasını avradını .. geçiyor.

ama bu durum itina ile açılmış bir şarap şişesinin son dakikalarına yetişebiliyor.

paralel evrenlerde büyük umutlarla devamlı kaybediyoruz.
ama inan bana bizi çoğaltan şeyin bu olduğundan artık emin değildim.
bunu ancak resim yaparak anlatabilirim

fyodor buketoviç baltroveski'den Nikolay sacco ve düş arkadaşına

fırtttt.

2012-01-01T01:56:00.005+02:00

kaybolmayı unutmuş bir düş var düşümde
çıkmaz sokaklarda bir pembeyi kıskanıyor,
yani hepsi bu.
yani hepsi bir düşten ibaret.
Allahım beni affet dil kurallarına uymadığım için.
Allahım beni affet seni tek düşüme sığdırdığım için.
Bilirsin ben seni çok seviyorum.
ben annemide çok seviyorum
ama benim düşüm bir çocuğu gülümsetmeye yetmiyor
hayatın neresinden tutarsam tutayım asla yeni yetme bir piç olamıyorum
allahım beni affet.

sonrasında kurumuş bir tenin en itaatkar yerlerinden şöyle sıkıca tutuyorum.
ama bu defa kimsenin düşmesine gerek yok.
yani nasıl olsa kaybolmaya yetecek bir sevgimiz yok.
yani canımı en çok acıtan şu kadehin bir ölümü hatırlatması.
ayakkabıları kapımın önünde duran bir ölüm.
ama ben seni kendime şikayet ediyorum şimdi.
bugün türkçe dersine girmedim.
affet beni Allahım. herkesi çok kızdrıdım.
hoşuma gidiyor. aç susuz parasız pulsuz kalsam bu benim bile umrumda olmaz.
ben işlediğim suçlarla bir bütünüm
yani biz sevişmeseydik ardımızdan kim bakacaktı ?
yani biz ölmeseydik kim sevecekti bizi ?
bu ses canımı sıkıyor.
midem bulanıyor Allahım
beni affet
yani ben ölünce benide cennetine al.
benide bekle babacığım
kimseyi sevmeyelim, biz en çok ölümü yakıştırdıklarımızla mutluyuz
tırnaklarında ölüm korkusu var onun
en çok onun tırnaklarında
ya da korkusundaki perçemde en çok onun ölüm korkusu.
cümlelerimin kusuruna bakmayın
'' kafamı tutamıyorum avuçlarımdan kayıyor,
karanlık en büyük korkum gece gittikçe çoğalıyor... ''

hadi bakalım halıdaki kan izleri kimin
bu cigara kimin
polis kim
gece bizim gece mi?
hani dibine vurduğumuz esrarın kokusu olan ?

kaybolmuş bir düş düş değildir
en çok gece bir düş bir düş bir dönüş görürseniz
bilin ki...

Allahım beni affet olur mu ?

sürç-i lisan ettiysek affola

2011-12-24T00:04:00.002+02:00

birbirimize nelerden bahsetmek istiyoruz, nerede olmak istiyoruz, acılarımızın bizde bıraktığı hangi anıyı özlüyoruz, nereden geldik ... yani aslında bizler cızırtısında huzur bulabileceğimiz bir radyo istiyoruz.. sözüne hasret bir kaç dost isityoruz. aşk ya da şık ve ürkütücü bir hayat aramıyoruz.

pembe pelerinli kadın.

uzun zamandır sigarasını itinayla sarar ve gümüş rengi tabakasına sardığı tüm sigaraları sığdırabilmek için büyük bir çaba harcardı. Vücudunun her yeri aynı renkteydi. Sanki tanrı onu yaratırken renkleri unutmuştu. Pembe pelerinli kadına ilk bakışınızda bunu düşünebilirsiniz. Ancak onun dudakları devamlı kırmızıdır. Her ne kadar yapay bir kırmızılık olduğunu bilseniz de, asla bunu hissetmezsiniz.
Pembe pelerinli kadın ciddidir. Pembede ciddidir.

Saçlarını taramayan kadın.

uzun zamandır cigarasını, kocasına itinayla sardırır ve bu sırada o akşam evin hangi köşesinde olduğunu önemsemeksizin bulduğu herhangi bir içkiden birini içerdi. evinin her köşesinde içki bulabilirdiniz. artık yeterince mutsuzdu, saçlarını taramayan kadın. Çünkü hayatı boyunca şarabını kadehe boşaltıp öyle içmişti.

Annesi olmadan dünyaya gelen peygamber.

Kocaman bir kalbi ve sevgi dolu olduğuna asla inanmadığım uzun cümleleri vardı. Uzun cümleler hep sıkıcıdır. uzun bir hikayeyi, küçük boyutlu harflerle tek sayfaya sığdıran ve hayatı boyunca Suç ve Ceza'nın tadına asla varamayacak olan matbaacılar gibi. Çoğu erkek.

Bunu bu şekilde devam ettirebilir ve hayatımın büyük bir bölümünü siz anlamasınızda size anlattığımı düşünebilirim. Ama kimseyi kandırmaya gerek yok öyle değil mi?
Ben bazen büyük bir aşk yaşıyorum. ya pencereden atlıyorum ya da şehrin tam ortasında ki bir dağın başında güneşin doğmasını bekliyorum. Martıları imge olarak kullanmayacağım yine. Çünkü bu arı kovanına çomak sokmaktan başka bir işe yaramıyor.

Bunu bir şekilde devam ettirmeyeceğim. Anlıyor musun ?

Yani kısa ve öz cümlelere karşıyım, tabi laf-ü güzafa da gerek yok. Müzik dinleyebiliriz mesela. buram buram anason kokuttuğumuz kültürümüzü sahiplenebiliriz.

o bahsettiğim cızırtısı olan radyoyu bulabilir, sahiplenebilir, sevebilir, sarhoş olabiliriz.. hayatta inanmanız gereken çoğu şeyden bahsettim evet ama bir de sigaraya başlayın, her şeyin üzerine o kadar iyi gidiyor ki...

hadi bakalım, şimdide biraz sessiz olun.

pembe pelerinli kadın, saçlarını taramayan kadın ve annesi olmadan dünyaya gelen peygamber'e bana bireysel sorumluluk projemde yardımcı oldukları için teşekkür ediyorum.

Allan Ginsberg ise, o çok başka.

Buket

sigara biter, yol bitmez.

2011-12-18T00:00:00.006+02:00

yola çıkmadan önce, benim için bu hayatta aslında hiç ihtiyacım olmayan ama bir türlü '' gereksiz '' diyemediğimi tüm eşyalarımı yanıma aldım.
çünkü benim gereksiz hiç eşyam yok. gereksiz olan insanlar, insanlardan daha gereksiz ne olabilir uzun süredir düşünüyorum hatta telaffuz dahi edemeyeceğimiz bilmem kaç yüzyıldır annemle olan uzun tartışmalarımızın asıl sebebi oluyor bu durum.
insanlar gereksizdir. çünkü insanlar gereğinden fazla konuşurlar.
insanlar gereksizdir. çünkü siz bir sokak köpeğinin uzandığı kaldırım boyunca işeyebilir, içki içebilir, yağmur yağarsa avuçlarınızla yağmura karşı köpeğe siper olabilirsiniz.

insanların dertleri vardır. ve bu dertler beni hiç ilgilendirmez.
dünyaya bir baksanıza, büyük savaşlar, felaketler, tecavüzler, mal ve can hırsızlıkları ve bunları önlemek amacıyla oluşturulmuş yasalarla dolu.

yola çıkıyorum. dün gece güncellediğim müzik çalarımın ilk şarkısı Guns'n Roses'dan bir parça,, değeri tam bir bardak kahve eşliğinde yağan yağmur kadar.

Don't Cry..

bu şarkı esnadında etrafımı dikkatlice gözlemlemeye çalışıyorum. dünyanın sesini bir anlığına bu şarkıyla kısmış olmak hoşuma gidiyor ancak sessiz bir dünyanın pek bir anlamı yok. osmanlı türkçesiyle yazılmış, ilahi aşk temalı bir şiir gibi. şiir olduğu için hoş ama anlayamadığım için Phoenix kadar zevk vermiyor.

Yoldayım, tramvay bekliyorum..
tramvay dediğimiz şehir içi trenleri bizim istasyonda duruyor, bir anda dünya eski haline dönüyor ve axl ortadan kayboluyor. Hoşcakal Axl.

bu arada Ray geliyor, hiç ummuyordum. bir anda hayatımda en çok bulunmak istediğim bir yeri Mess Around eşliğinde düşlerken araya tepemde duran '' altın günü müdavimi olduğu belii'' kalçaları bir vinçle bile taşınması güç hale gelmiş, yaşlı bir teyzenin o kalabalıkta elindeki çantayı dizlerime dayamaya çalışmasıyla bozuluyor.

'' Bak! '' diyorum. '' Bak kızım, buradasın. ''

Dünyanın krokisini çizmek üzere, randevu aldığım peygamberin yanına koşuyorum.
bulamıyorum. Herkes ve her şey bir anda ortadan kayboluyor.

Bu duruma eşlik eden tek şey Tom waits oluyor. Little drop of poison, diyor.

bir anda bastıran yağmur one more cup of coffee şarkısını aklıma getiriyor ve şimdi uyku geldi.

haftaya burdan biryerden devam edeceğim.

ve son olarak ben hayatımda sadece bir kez,,
yani bir kez,,
yani öyle işte.
insanlar gereksizdir, bir laf ederler sonunu getirmezler. ( ama bu bizim hiç umrumuzda olmaz )

imza ; biz üç kişiydik helena, bonham, carter

buket.

ışıkların yanmıyordu ayol, neredeydiniz ?

2011-12-10T23:02:00.006+02:00

biraz uyumak istiyorum,
yani pearl jam uykumu kaçırmıyor artık,
ya da etraftaki sinsi sessizlik, kapı gıcırtısının bir anda içine düşmeme sebep olduğu ikinci yenici furyasını umursamıyor,,

bu cümlenin içinde, türkçeye ait ne kadar kural varsa kullanmayacağımı hepimiz biliyoruz ancak şu özgürlük dürtüsü bu durumu bir anda içinden çıkamayacağım bir sorun haline getiriyor,,, lan özgürlük, senide ...

ah şu özgürlüğümüz, aslında özgürlüğümüz için verdiğimiz mücadelelerin sonunda elde ettiğimiz özgürlükte bize ait değil

ya da asıl özgürlük o değil,,

ne dersin küçük kimliğinle kız kardeşim ?

ışıklarınız yanmıyordu, neredeydiniz ?

benim sizde kalmış bir adet acı dolu papatya falım vardı, mümkünse ellerimden öper misiniz ?

ah şu çürümeye yüz tutmuş, göz pınarlarlarımı nereye bağlasam da şöyle bomboş yaşasam, diyorum,,

şu sıralar bana neler oluyor bilmiyorum,, '' kurtulamayacağım ayrılıklar yaşıyorum ''

ama ayrılık artık imge olarak kullanmadığım bir martıyla, hayal gücüm arasındaki mesafe kadar,

yani bir o kadar, aklıma bile gelmiyor,,

itiraz etmek, çok müstehcen bir şey olabilir,,, bunu bir bilene sormak lazım,

kimseyi sevemiyorum ben, en çokta kimsesizliği en çok yakıştırdığım insanları sevmiyorum,,

mesela seninle biz ne güzel ,
ne güzel sabahlardık, biz seninle ,,

arada kalmışlığımızı unutup, biz, biz seninle,,
ne güzel şiirler yazardık,, şöyle durup bakardık.

tam şöyle işte .

ışıkların yanmıyordu, öldün sandık ?

hay amına koyim ben bu işin,
hadi anneciğim bir bardak portakal suyu ver bana, yoksa dumanımdan öleceğim.

buket

benim hep bir arkadaşım olur

2011-11-25T23:53:00.004+02:00

bir kitap okuyorum,, nereden ve nasıl başladığımı, nasıl bitireceğimi bilmiyorum.
çünkü güneşin alnındaki her hayata bir az morfin gereklidir,,
seni nefesimden öteye biryerlere koydum,
öbek öbek yaklaşan suçsuzluğumuz, kıyafetlerimizin çorak dikişlerinden sızıyor,
içim sızlıyor,,
sana bir şiir yazmak istiyorum,

bana böyle şeylerin yanlış olduğunu kim söyleyecek,
artık bunu birileri bana söylemeli,
birileri beni modern ahlaka ikna etmeli,,
yani biz seninle ,,,,
biz seninle ,,
biraz uyduruk şiirler yazamayız.

biraz sonra, bir elin bir bardağı, içki masasına o elin anılarına bir ah çekişi olarak vurduğunu duyamayız..

yapamayız.

biri bana toprak kokan suratının aslında kirpiklerindeki erozyon olduğunu söyleyebilir mi? söyleyemez.
bunu tanrıdan ve yaradılışından ötürü bir köpekten başka hiçbir ... yapamaz.

garip erozyon,

biz seninle ,,
biz seninle kuduz iki sokak köpeğinin kaba taslak çizilmiş vücut hatlarına, kaderimizi oturtamayız,

benim her zaman bir arkadaşım oldu, bu sadece bir güvercinin taşıyabileceği bir cümledir.

ah bu imgelerin gözü kör olsun diyemem nikolay,
çünkü bir şiir virajı alamazsa ya ölüme ya düşe çarpar,
bir düşün içinde ki bir düş olur her şey,
her şey düşer ve uyuşturucu kaçakçıları kalır.

uyuşturucu kaçakçısı dediğin nedir ki zaten ?

buket,

şöyle ki,

2011-11-14T22:08:00.004+02:00

şöyle ki,

şöyle ki, sabahların tuzsuz fısıltılarında, kanatsız bir güvercine rastlayabiliyorum.
rastlayabiliyorum, yani çoğu zaman susuyoruz biz seninle. her sabah, gece uykusu gelince evrenin en ücra köşelerinde tartışabilen, iki genç kız gibi susabiliyoruz bu memlekette. her sabah bir önceki yaşamımızda geçirdiğimiz müthiş aşklarla aynı tadı vermiyor tabi,

şöyle ki, biz bu işi severek yapıyoruz. yani gündüz gözüyle görmek istediğiniz ne varsa, biz görmek istemiyoruz. görmek istemememiz, kör olduğumuz anlamına gelmiyor, çünkü annem ve babam zaten severek evlenmemişler, bu bir çok şeyi değiştiriyor.

kuytularda arabesk dinleyebiliyor,
Mekke'nin tokadı olmadan şarap içebiliyosun,
ve en çok çoğul adamları seviyorsun,,

şöyle ki, insanların arkalarını toplamayı sevmiyoruz, en çok güneşin battığı yerlerde ölüyor, dua etmiyoruz,,
şaka yaptım, dua ediyoruz.
ve evimizde ki hamam böceklerini de seviyoruz, onları insanlara tercih etmiştik çünkü,,

çünkü '' yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür ve bir orman gibi kardeşcesine ''

ve merak ediyorsunuz, yüce gönülleriniz de (!) toparladığınız, anılarımızın benim için ne ifade ettiğini

yani o zaman tek hamlede siktirip gidebilirsiniz.

şöyle ki, benim sözüm incir yapraklarıyla değildi.
şöyle ki, benim hepiniz için iyi dileklerim yok.

bu yüzden devlete ait olan kimliğinizin ve topluma ait olan ruhunuzun dünya için hiçbir değeri yok.

şöyle ki, siz böyle olsun istemediniz.

yani ben en çok,
ben en çok,
en çok,
çok,

olmadı, beğenmedim.
,,,

buket,,

teleph o ne.

2011-11-09T22:34:00.002+02:00

ben en çok şekspiri okumadığınız için üzüleceğim,
yani akıl hastası insanlar gözlerimizde düşmeye hazır bir damla olarak duracak her zaman,
onlar düşünce, kırılmadık kemiğimiz kalmayacak
kemiklerimizi bir köpeğin mezar başında bulabileceğiz,
çünkü artık canımız yanmayacak,

ben en çok inançlarınıza inanmadığınız için üzüleceğim
inançlarımız bizim körpecik korkularımız oysa,
oysa zaman geçtikçe anlıyoruz,
beterin beteri var diyenlere en çok biz inanıyoruz.
inançlarımız, bizim köhne kuytularımız aslında.

ben en çok kırık burnuma üzüleceğim
kırılmak nedir biliyorum,
biliyorum çünkü burnum kırık.
burnum kırık belki, belki kalbim kırık,,
annem kırık, kız kardeşimin sesi yok.

sesin sessizliğine aldanıyoruz,
ölümden bahsetmiyorum.
ben bu cümleyi, ülkeler arası bir belirtke sayıyorum,
Merkel'e seslenmeyeceğim.
Allah'a seslenmeyeceğim.
peygamberimden memnunum.

yeni ben en çok beni sevmediğiniz için üzüleceğim.

buket,,

fiyakalı acılarımızın, gül kokulu elleri için,,

2011-11-08T01:20:00.002+02:00

fiyakalı acılarımızın gül kokulu elleri için,

soğuk gözyaşı satıcıları, vatan sever şairler, arabesk kokulu kadınlar,

hepsi kalbimizin en ücra köşelerinde modernizmin kurbanlarıdır.
siz böyle olsun istememiştiniz ve hepimizin abisi yoktu. babalarımız ölmüştü,
yani canımızı en çok o acıtırdı,
ve elbette yine bir sabah uyanıyorduk
ve elbette bir sabah daha yağmurun cama vurduğunda çıkan ses eşliğinde arıyorduk,
son sigaramızı.
son sigaralar tuhaftır, tuhaf ne demekti unuttum.
uzun zamandır tuhaf işler peşindeyim oysa,
ama tuhaf nedir ya da acının tutmayan hangi frekansıdır bilemiyorum.
babacığım bende aşk şiirleri yazmak istiyorum

toprak kokusu, çam ağacı, kazma, kürek,,

ölüm böyle bir şey,,
yani sırtında kürk falan yok.

aslında hepimizin düşleri biraz pis kokar,
dünya döndüğünden yani

buket,,

okudum

2011-11-08T01:09:00.000+02:00

s a n a ç a l d ı m

4 hece 2 gündüz.

yeni doğan bebekler sembolisttir.

2011-11-06T20:05:00.004+02:00

çok hoş şeyler var hayatımda
yani bol bol şarap içiyoruz, yani
bol bol şarkı söylüyoruz
yani oğuz atay var
yani böyle sımsıkı tutunmak bi boka yaramıyor

ve herkes bilmese de biz biliyoruz,

yeni doğan bebekler sembolisttir.

çok seviyoruz.
birbirimizden başka hiçkimseyi böyle şiddetli sevemiyoruz.

nefes almak sağlığa zararlı bir şey.

2011-10-31T11:19:00.001+02:00

ölümlerimiz kırmızı olacak
kimsenin bilmediği gerçeklerle doğduğumuzdan yani,
uzun pazar kahvaltılarımız olmayacak.
kimse olmayacak bu acıda,
acının sıcak belirsizliğine biz, bir az ekim diyeceğiz.

ölümlerimiz kırmızı olacak
ölümün kırmızısı ufukta iz bırakacak yani.
varlığımızın tadına doyulmaz yaralarını, bu şarkılar açacak
ve biz bir ekim sabahı, yağmur sonralarının coşkusunu yudumlayacağız avuçlarımızla.

ölümlerimiz uzun, ölülerimiz şüphesiz olacak.
ölülerimiz kirli ve ölülerimiz piç olacak.

terkedilmenin hüznü hiç bir masanın taşıyamayacağı bir kadehin ;
içilmeye başlandığı an değil,
sonrası, sonrası ya da ondan sonrası da değil,
yani ortasında kimselerin,
yani ortasında herşeyin
hissedilecek.
terkedilmenin hüznü elbette çarpacak, yaşayacağız.

ve dünya bizi birkez daha terketti.

başladık bir kere yaşıyoruz.
bir de yazıyoruz. topu topu 1,2,3,4,5,,, kişiyiz.
biraz ağlamıyoruz. çok ağlıyoruz.
bir köpeğin sokak köpeği olmaktan duyduğu gurur kadar ağlıyoruz.
ölümü anlamıyoruz.
hiçimiz ölümü yazıyoruz.
ama birimiz ölümün sarhoş ayakkabılarını çıkarıp başucuna bırakıyoruz.
ötekiler ise, sevdiğim bi adamın son dumanında ki giz işte.
o kadar güzel.

''nefes almayı bırakalım arkadaşlar''
sarhoş oluyoruz.
ve ben sarhoşken virgül koyarım,
ve ben sarhoşken özlerim.
her zaman tanımadığım babalara saygı duyar,
ve tanımadığım sokak çocuklarına sigara veririm
ve her zaman tanımadığım bir adamın, kırık parmaklarının hüzünlü iç çekişlerini özlerim.

laf aramızda ; o elleri öperdim.

ölümü bile ağlattı o eller.

yani ölümlerimiz kırık olacak nikolay.

buket bal.
ekim 2011

biri var amca.

2011-10-23T00:25:00.007+03:00

bütün kuzey yarım küreye iyi geceler öpücüğümü gönderdikten sonra ''bu nasıl hayat, böyle hayat mı olur'' demek istiyorum. çünkü hayatım o kadar sıradan ki ( iyiki anlamsız değil ) hergün bir öncekinin tıpkısı. karakterim gereği asla alışamayacağım bir durum. ve bu durum devam ettikçe de bu şekilde kayıtsız şartsız kızgın ve süper sonik yaşamaya mahkumum. Herneyse. Bu tek tip günlere bir son vermek istiyordum ne zamandır. Bugüne kısmet oldu ve sevdiceğim o güzide insan Bötü ile buluştuk. Blog takipçilerim sonrasını az çok kestiriyor olsa da aslında olağan dışı çok şey yaşandı bugün. Ve birde fazla yürümüş olacağız ki bacaklarımla doğru orantılı olarak vücudumda sızlamayan kemiğim yok sanıyorum.

herşeye rağmen yine bir film afişi çıkardım. günü özetleyecek bazı fotoğraflarım olacak. ve sonra yatıp uyuyacağım.

hayalimde daha başka filmler yapmak olsada, anın getirdiği kareleride paylaşmak isterim. '' ölü ozanlar derneğini izlemeyi düşünüyorum (yeniden) ''

veee pavır paf neronlar bir kez daha günü kurtardı. Tabi bir bardak çay ve iki çift güzel söz ile.

uçabilen kuşlar.

2011-10-08T20:30:00.003+03:00

herkese merhaba. iki gündür vakit bulupta bloga yazamadım. malum çok meşgul bir insanım. resim bile yapamıyorum ...

bötü ♥♥

geçenlerde iki ara bir derede buluştuğum bötüm ile geçen güzel bir günün daha fotoğraflarını paylaşıp, günümüzden kısaca söz etmek istiyorum. aslında o gün bötü ile görüşmek aklımda yoktu. sabah okulda aklıma geldi. aradım, tamam dedi. okul çıkışına gittim. biraz erken gittim galiba. çünkü yaklaşık yarım saat bekledim. neyse bir önemi yok. önemli olan betülü görmüş olmamdı. sonra gizemde bize katıldı.

şu an aslında anlatacak pek bir şeyim kalmadı :) :) neyse. şu filmler bitsin, en iyisi ben film yorumu yapmaya devam edeyim. günlük konusunda çok toy hissediyorum kendimi :)

daha edebi işler yaptık biz.

2011-09-30T22:39:00.005+03:00

nasıl anlatsam.. nereden başlasam ooo hoo hooo. bodrum bodrum..

diyorum ancak iç anadolu bölgesiniz eşi benzeri olmayan nadide şehirlerinden biri olan konyadayım ve bu canımı çok sıkıyor. Nadide dediysem o işin güzelliği. Yaşadığım şehri çok yermek istemem sonuçta buram buram ben kokuyor bu şehrin sokakları..

Her ne ise . Bugünlerde kısa film çekme girişimlerimizi özlemiş olmakla beraber. Gatlif'in latin amerika'nın vazgeçilmezleri olan çingene topluluklarını muhteşem şekilde işlediği filmlerine yeniden sardırmış durumdayım. bunun yanı sıra gayet keyifli zamanlar geçirdiğimden bahsetmeyi o kadar çok isterim ki. . Sınavım sebebiyle, hayatıma noktayı koymuş gibiyim. Ara falan vermek değil bu yani gayeet nokta. Ah o virgülün gözünü seveyim.

Ben Buket Bal, evet sayın Birand söz sende.

noktayı koyduk iyi hoş ama söylemeyi unuttuğum bir şey var.

Sevgili Bötü, bana şahsına münhasır kalemi ve o güzide tuş takımına sahip daktilosu ile bir mektup yazmış.

ve ben Özdemir Asaf'ı hiç bu kadar sevmemiştim.

O omega gözlerin mor ışığı demek istiyorum.

Not : daha edebi işler yaptım ben. uyku ve ölüm arasındaki senkronu sağlayamayan bir kızın not defterinin önsözü olabilecek cümleleri, rüyanızda değil, blog sayfamda görürsünüz.

değil mi Naaaaamııık.

Kızıl Günler

2011-09-24T20:33:00.004+03:00

yine kişiler ve kurumlar üzerine bir yazı yazmayacağım ama yazmak istiyorum. belki daha sonra yazarım. ama yinede kelimelere çok takılan bir ülkenin, üniversite hazırlık öğrencisi olup, iyi bir üniversiteye girsem bile hayatıma yön verecek para, eş, dost, sosyal yaşam denen olgunun şansa ( torpile ve her türlü yolsuzluğa ) baktığını bilerek, yazımın başlığına Kızıl Günler demek istiyorum. Kırmızı günlerde diyebilirdim ancak Fikret Otyam'ın bir yazısında kızılın manevi ancak kırmızının maddi bir renk olduğunu okumuştum. ak ve beyaz, siyah ve kara da öyle. yanılmıyorsam şu şekilde örneklendirmişti sevgili Fikretciğim. ''bizler Kara Gün dediğimiz zaman dünya için, ülke için, il ya da ilçe için hatta kendi yaşantımız için, yolunda gitmeyen bir şeyler olduğunu vurgulamak, anlatmak isteriz ve buna siyah gün diyemeyiz. etkili olmaz anlamını yitirir. Alnım ak deriz, toplumda bizim dışımızda ki diğer insanların asla onay vermeyeceği din çerçevesinde geliştiğine inandığım örf- adet ya da sonradan çıkarlar doğrultusunda topluma empoze edilmiş kuralların dışına çıktığımızda ya da suçlandığımız da. bu insanlara ben her satırında bir sonraki satırı meraklar içerisinde beklediğim ve her satırda kendimi Raskolnikov yerine koyduğum Suç ve Ceza'yı önersem Dostoyevski'ye ayıp etmiş olamayacak mıyım? ama ben bu durumu çözecek kadar zeki değilim. Şimdilik. her neyse renklere dönelim. Ben Kızıl Ordu'ya Kırmızı Ordu Diyemem. Troçki'yi sevmem ama Kırmızı Ordu dersem kafasına bir kez daha buz baltası yemiş olur. İşin özü renkler maddi ve manevi olmak üzere ikiye ayrılır. Başlığımada Kızıl Günler dememin sebebi şudur ki, 65 yaşına geldiğimde 21. yy'da münzevi hayatların öncüsü bir sosyolog olarak Heybeliada'ya yerleşmeyi planlıyorum. Reşat Nuri olmayı planlamıyorum. ama ben 65 yaşına geldiğim zaman eminim ki insanlar 65 yıl daha insanlığı kaybetmiş olacaklar.

Belki Heybeliada bile kalmaz.

birde aydınlıkta ne varsa karanlıkta da o varmış.

machiavelli'den sevgiler.

2011-09-16T20:52:00.005+03:00

öncelikle herkese merhaba. uzun zamandır bloga giripte hayatımdaki önemli ya da önemsiz olayları paylaşacak vakit bulamadım. çünkü bötü ile yediğimiz çiğ köfte beni zehirlemiş ve hastanelik oldum. serum filan taktılar derken kollarım delik deşik oldu bir an kendimi trainspotting den fırlamış gibi hissettim ya da 1980'lerin Almanyasında ki uyuşturucu bağımlısı küçük kızlar gibi. her neyse bu kafadan çıkmam çok sürmedi, normal hayata kısa sürede döndüm. Allah düşmanımın başına bile hastalık vermesin. Daha ne diyeyim o kadar kötüydüm. Derslerdende baya bir eksiğim vardı ancak hepsini telafi ettim bile. Bötü sağolsun telefondan bile soru çözdü bana. aaa Bir de bötü ile Ankara'ya gidecektik ama sayemde bütün planlarımız suya düştü, sırılsıklam oldu. öylece ertelendi. Neyse önemi yok zaten. Başkent biryere kaçmıyor.

Hastayken çok düşündüm. Çünkü uzun zamandır bunu bu kadar derin yapmamıştım. Kendimi üstün körü düşünmeye alıştırmak benim için intihardır. çünkü her ne olursa olsun ayrıntılara takılmadan en doğrusunu ya da en yanlışını yapmak gerekiyor. yani şöyle bir hata yapacaksa insan yarım yamalak yapmamalı. bende bunu bilir bunu söylerim ve bu durum beni çoğu zaman sevilen biri yapıyor.
bkz : cerenle gittiğim kitapçıda son paramla palahniuk'un ölüm pornosunu alıp, tıkanmasına iç geçirirken, diğer sevgili kitapçı bu kitabı bana hediye etti. işin özü bu hayatta varlığa inanacaksınız hatta yokluğa hatta ve hatta hiçliğe bile inanacaksınız ki hayat güzel olsun.

Thomas More'un ütopyasından seviler. Sizlerde okuyunuz.

Bugünlük bu kadar :)

ş o f ö rrrr

2011-09-06T21:00:00.002+03:00

tüm olayı özet geçicem.
derse girdim, dersten çıktım.
betül geld.. sonrasını şöyle hatırlıyorum..

ŞOFÖR çok yakında.

bir kuş polisiyesi, SER Ç.

2011-09-03T22:43:00.003+03:00

öncelikle herkese merhaba..
günlerdir facebookta paylaştığımız videoların isminin uykusuz komedya olmasının sebebi bötü ve benim uyku problemimizin hayatımızın her noktasını ele geçirmiş olmasından kaynaklanmaktadır. bugün yine her zaman ki gibi uykusuzluğun verdiği o şaşkın ruh haliyle buluştuk. önce kendimize gelmek için birşeyler içtik ve ben ona dün gece SArışın serçe 2 ile yaşadıklarımı anlattım. Betülün hoşuna gitmiş olacak ki konu birden Bon Jovi ve Sting üzerinden dönmeye başladı.
Neyse gerisini anlatmak istemiyorum. Çoluk çocuk, malum...

haa bötü saçlarını kesitrmiş, ben beğenmek ve beğenmemek arasında gidip geldim başlarda, ama hoşuma gitti, şirin olmuş, ufacık tefecikti zaten, şimdi gerçekten çocuğum diye takdim edebileceğim herkese..

işin özü o yani...

sonra yürüdük ama biraz fazla yürüdük.. ve devamlı gittiğimiz o şirin sokağa gittik..
sanatsal film anlayışımızı tartıp acayip işler yapmaya çalıştık..

ben buket insan uykusuz komedya yanıbaşımızda isimli filmin başrol oyuncusu olarak ..

Yaş : 20
Boy : yok
Kilo : 69
1 çocuk annesi. ve o filmin afişi..

Sen başkasısın

2011-09-03T22:36:00.005+03:00

giden kimdi ?
kalan benmiydim?
ancak gitmek,
isimsiz bir güvercini, bir tepeden atmak kadar zordur.
gidemezsin işte.
gidersen intiharlar saydamlaşır, gecenin karanlığında kaybolur şehir.
ölüm iz bırakmaz yani.
bir şiir kuramaz şair
şiir ölür adı kalmaz kimsenin
tükenmiş mevsimler bir hiçliği kovalar
yani ardında bıraktığın yalnızlık cinayettir.
ben hiç ölmedim ama bir kere ölmüştüm.
kuşkusuz, kelimelerin ruhuma '' laciverd bir ceket '' gibi yakıştığı anda.

imza : biliyorum sana giden yollar kararlı. Buket.

insan sık sık kaybetmeli kendini.

2011-08-29T21:39:00.003+03:00

gitmek kelimesinin gidenler ve kalanlar için ifade ettiklerinden bahsetmek istiyorum.
aslına bakarsanız, sahip olduklarımızı, kaybettiklerimizi ( ölümlerimizi, arayışlarımızı, hiçliğimizi, varlığımızı ... )yani yaşamımızı tanımlayan özel bir kelime '' gitmek ''. Bu kelime ortaya çıktığı zaman kişilere çöken umut dolu bir hüzün olsada , çoğu zaman yaşayışımızda ki umutsuzluk bu durumu esir alır ve gidenin ardında bıraktığı her insan, başlıbaşına umutsuzdur. umutsuzluk denen yaşam tarzı her zaman ölümle son bulsada, gitmek sadece ölümden ibaret değildir. Gitmek dendiğinde benim aklıma ilk gelen ve en özel durum, kaybettiğim ya da elde edemediğim herşeydir. Bir bakıma varlığımı anlamlandırmış ya da anlamlandırsın diye kazanmak için umutlarını biriktirdiğim çoğu şey işte. Kimisi bu duruma daha farklı anlamlar yükleyebilir tabi. Olsun, önemli olan bu kelimenin karmaşık anlam bütünlüğünü kendimizce anlamlandırabilmektir. zaten yaşamaya başlamadan önce, bir şekilde gitmek, çoğu zaman mecburen dönmek ama dönmemek gerekiyorsada kalmak gerekir.
Elmizde birşeyler kalmamalı bazen.. Aklımızı, düşüncemizi, aşkımızı, gözlemizi hatta midemizi bile bomboş bırakmalı bozmalı. Kaybetmeli yaniç Tüm bunları kaybetmeden, hayatın yaşamaya değer birşey olduğunu anlayamıyoruz.İsteyerek mi? istemeyerek mi? kaybetmeli onu inanın bilmiyorum.
Ama bildiğim birşeyde ölüm ve ölümü kapsayan gitmek kelimesi daima yalnızlıktır. Yalnızsındır işte, belki de yalnızlık bu yüzden anlamlıdır, olamaz mı yani?
Artık birşekilde herkes kendini kaybetmeli, gerekiyorsa düşmeli, kaybolmalı.. Bulunmaya değer birşeyler, birileri, kimseler.. herneyse artık. kaybetmelisiniz herşeyinizi, en başta kendinizi.

Beni dinlediğiniz için teşekkür etmek istemiyorum.

( sanat sokaktaki son yazım )

L'amour S'en Va

2011-08-27T14:36:00.004+03:00

Bugün cereni istanbula göndermiş olmanın kırgınlığıyla derslerden vakit bulamadığım için yapamadığım çok şey olduğu aklıma geldi. Grçi aklımdaydı zaten ama herhangi bir sebeple ortaya çıkarmayı beklemişim. Herşeyde bir hayır vardır diye boşuna dememişler zaten. Bundan bi 3 hafta önce falan sevgili Bötü ile video çekme girişimlerimiz olmuştu. pek başarılı olamasakta kendimizi tatmin etmeye yetecek kadar başarılıydık. Bu durum bizi onurlandırmıştı. Hem ne varki. sermayemiz kısıtlıydı. Bizde biliriz iyi makinelerde iyi işler yapmayı. O yüzden videodan koyacağım fotoğraf kareleri hakkındaki eleştirileri kesinlikle kabul etmiyorum. O kadar.

L'amour s'en va isimli Françoise Hardy şarkısını bu günden beri dinlememekteyim.

burada ne çalıyor hatırlamıyorum ancak, 80'ler olduğuna eminim. 80'leri seviyoruz ama şu halimizden sonra birçok insan 80'ler hakkında farklı düşünebilir. Neyse yinede eğlendik ..

hapishane kaçkınları

2011-08-21T01:32:00.005+03:00

aslında bloga girip yazı yazmaya niyetim yoktu. şu sıralar herşeyi ceren gidiyor diye yaptığımız için bunuda o sebeple yapmaktayım. ( ceren şu an sadece yeni sürdüğü ojeleriyle serçeyi nasıl boğazlayacağını düşünüyor, tırmaladığı zaman ojenin üzerinden akan kan yere hangi hızla çarpar dedi ceren gidiyo ya ondan ) aslında ben onun gitmesini hiç istemiyorum ta istanbullara gönderesim yok hiç ( herşeye rağmen beni çok sevdiğini söyledi ) bebeğim bende seni çok seviyorum :))) saat bir buçuk oldu gerçi bu saatten sonrada pek kafa toparlayamam. film izleyeceğim Memento lady seni mimlerim yerim öperim. Mementoyu izleyeceğim.

o zaman onun deyimiyle ''çav bella '' :)

cereeeeeeen gitmeeeee ( gitme kaaaaal diyemeeeğğğdiim. )

ha başlık içinde son bir açıklama, başlığı daha yazıya başlamadan seçti ceren, ruh halini yansıtıyormuş :))

bu da gereksiz bir şekilde ortaya çıkan başlıktan türemiş film afişimiz.

Döndüm lan ben.

2011-08-12T18:34:00.003+03:00

iki gündür hastanede kahvaltı etmek ne demek artık biliyor ve Allah kimseyi düşürmesin diyorum. Uzun zamandır bloga girme fırsatım olmadı. Ne yalan söyliyim böyle giripte çatır çatır tuşlara basmayı özlemişim. Uzun zamandır girmeyince nelerden bahsedeyim onuda bilemiyorum. Tatil yaptım, gayet güzeldi baya eğlendim ancak pek kitap okuyamadım, döner dönmez Ölüm Pornosu'na başladım ve gayet iyi ( herkese şiddetle tavsiye ederim özelliklede Fight Club'ı okumadığımı düşünüpte yorum yapan gerizekalıya ) öyle yani. Daha ne diyeyim bilemiyorum.

modern dünyanın postmodern çocuklarına.

2011-06-18T17:44:00.008+03:00

geç olsun da güç olmasın. bu sözü herşey için söyleyemem. sana olan sevgim bitmek üzere. geç olacak ama. sonrası hiç olmayacak. dün izledim dövüş kulübünü. ama chuck palahniuk tarafından yazılmış daha iyi şeyler okudum. bence filmin en çekici kısmı Marla Singer'dı. Tyler Durden için izlediğim bir film olmasına rağmen '' o fıstık Marla'' gerçekten içinde bir insanın aşık olabileceği tüm kadın karakterlerinden biraz biraz barındırdığı için. '' o fıstık'' filmin düğümüydü. sistem sizleri rezil etmeden. kanınızı emmeye devam ederken. yani çok geç olmadan izleyiniz. sevişmek istediğiniz kadınlarınızada ''hey Marla'' diyip, ardından Bende ''Tyler'mıyım?'' gibi sorular sormayınız. Tyler Durden zeki bir adam ve Marla'ya aşık.

unutmayınız ; '' televizyonla büyürken milyoner film yıldızı yada rock star olacağımızı sandık...ama olmayacağız...bunu yavaş yavaş öğreniyoruz...ve çokça kızgınız.. ''

ev ödeviniz : bugün bu filmi izleyiniz. ve herşeyeden önce korkmayı bırakıp birgün öleceğinizi kabul ediniz.

imza : ben tyler mıyım diyen erkekleri...

Tyler Durden hayali.

tyler. tyler. tyler.

babam beni terk etti. tyler beni terk etti. ben jack'in kırık kalbiyim.

işte böyle.

2011-06-18T17:44:00.007+03:00

üç boyutlu sevişmelerden döner gözlerin. yorgun ve biraz ay kokar. geç kalmış sokak çocuklarını emzirir kediler. ellerinde panzerler. bir savaşın enkazından sağ çıkar aşkımız. anarşizm gökyüzüne bakmak desem; anlar mı sevdiğim bir adamın ilk şiiri, sokak lambaları boğarmı gökdelenleri? arka sıralardan bile görebildiğimiz duvarlar ne olacak peki? aslı dün olan insanlar; modern ağızla ''piçler'' yıkacakmı onları.

su verdiğimiz çiçekler bir bir solmakta; ki gözlerin izin vermeyecek devrimin yanlış tarafında durmamıza. En büyük devrim tenindeki lavanta tarlalarını koklayabilmektir.
Ah! bir resmedebilsem bu şiiri. Dünyada ki hiçbir varlık yetmiyor bu şiiri resmetmeme. ne de olsa sürreal bir peygamberin ümmetiyiz.
ne de olsa her aralık ayı bir kadın doğar yeryüzünde. yeryüzü çok karanlık.

annen seni hiç terketmedimi? terketmediyse birgün terkedecek ve babanın aslında ne büyük bir piç olduğunu anlayacaksın. ve aslında anlayacaksınki hiçbir enkaz yetmez toprağa düşen bir piçi yeşertmeye. enkaz yetmez. savaşlar yetmez. sevişmeler ise onlar asla yetmeyecek
kendi kendine yetebilen piçler. ah bu insanlar. ah bu küçücük dünyada kaybolan tüm arka bahçeler. hepiniz için iyi dileklerim var.
inanmayacaksın zaten. ne insana ne de sevgiye. ama inanabilirsin bazen o da sadece ölüme. doğacak her neslin bir şiiri olmalı bence. biz ikinci yenicileri sevdik. en çokta ölüme en çok yakıştırabildiklerimizi.

işte böyle.

imza : phoenix'i okudum

buket / 19 haziran 2011

beton millet sakarya

2011-06-13T18:12:00.002+03:00

ne kadar milliyetçi o kadar kapitalist
muktedir sorgulanmaz “vatan hainisiniz”
yurt vatan devlet için lazım ise cesetler
toprağım bütün dünya halkımdır nev-i beşer

bir kez ikna olunca milliyetçilik harcı
farklı olana sözü “defol git pis yabancı”
mozaikten haz etmez de mermer bile yunanca
lakin her dilde faşizm “beton millet sakarya”

leşker doğan her millet leş kargaları gibi
gagalar kendisini taptığı bir cesetti
harcı kan ile karılmış kumu denizden çalınmış
yalan yanlış bir planla üzerimize kurulmuş

dayanmaz ki bu sütunlar patlarsa o zelzele
dayanmasın a yoldaşlar asılın kirişleri
sol yanımda sınırsızca enternasyonal dünya
sağ yanımda kaim duran beton, millet, sakarya

çatla beton millet sakarya
laf-ü güzaf hepsi fasarya
çatla betooon

imza : bandista.

12'nin kerameti.

2011-06-12T16:13:00.004+03:00

oylar verildi. mükerrer oylar falanda tamam. oycular oycular oycular. istikbal sandıklarda değil. istikbal sinemalarda. itaatkar insanların birbirleri hakkında tuttukları tutanaklarda değil istikbal.
si-ne-ma-lar-da. istikbal yeryüzünde de keramet kanda değil tende, sevgide.

imza : kaybedenler kaybetti yazan mezar taşının altında bul beni.

Boşuz, boşuzz

2011-06-10T12:54:00.004+03:00

-Küçük Bir Not -

Jo'nun çocuklarına '' boşsun '' yorumunu yapan arkadaş kimse kendine olan güvenini sorgulamalısın. Adsız :)

Jo'nun Çocukları

2011-06-09T20:54:00.005+03:00

hiç uzun uzadıya yazı mazı yazmayacağım birkaç fotoğrafla bötüü ile geçirdiğimiz günü anlatıcam. umarım anlarsınız. lady lady lady. :)

naabıyon lan sen !

orda bişey gördüm ama ne gördüğümü hatırlamıyorum :)

aslolan resimdir.
resim yapıyorum ya işte. resim kağıdım bitti onun için kağıt aldık. boya kalemlerinede takıldı gözüm.

bu ne sıcak yahu !

bu da Janis Joplin için '' I Love Rock'N Roll ''

sevgiyle..

imza : Jo'nun çocukları

ruh bedeni kanser eder.

2011-06-08T04:07:00.008+03:00

kişiler ve kurumlar üzerine bir yazı olmayacak. Edebiyatta siyaset olmaz. boynum ağrıyor.

birtek boynummu sanki ? Git dediğin heryerim ağrıyor. uykusuzluğun başıma dert olduğunu hatırlatan bir şiir okudum geçenlerde. ardından kapı çaldı gece gece. kapıyı açmadım. allah allah. bilmiyorum rüya olabilirdi. mesela bir kadının pencereden atlayıp bir minareye dönüşmesi gibi. memeleri olan bir minareye. bundan 4 gün sonra bundan sonraki yüz yılın devrimini yapacak, yüz yılın şiirini yazacak biriyle karşılaşırsam şairin adının Fyodor Annemin Orta Parmağı, devrimi yapacak kişininse Mareşal Babamın Çükü olacağını düşünüyorum. Hastayım lan işte uzatmayın. Sizde. Bende. çünkü ruh bedeni kanser eder .

yaşamak için uykuyla mücadele gerekir.

2011-06-03T23:11:00.004+03:00

saat 9 bucuk gibi evden çıktık ablamla tramvaya bindik onun evine gidiyoruz. tramvayda '' çekmek'' kavramını iyi bildiğini inkar etmeyen tiplerle sıkı bir kavgaya tutuştuk. geldik duşa girdim çikolata yedim müzik dinledim ve farkında olmadan sigara paketimin bomboş olduğunu çok sonra farkettim.
Saat 11 olmuştu. saat şuan 11.17. bu saat ve zaman kavramınıda gerçekten anlamıyorum. Saat ve zaman dediğimiz olay o kadar basit gibi görünsede aslında bana göre o kadar basit değil. çünkü uyumak için, uyanmak için, şiir yazmak için, sevmek için, konuşmak için hatta doğmak ve ölmek için bile zaman gerekiyor. yani şöyle tüm bunların bir zamanı var. mesela bazen '' ah bu şarkıların gözü kör olsun'' diyoruz falan ya. işte birini ya da bir durumu özlemenin zamanı dolmuş oluyor o an.yani son damlada içimize düşmüş ve o şarkıyla özlemi boşaltmanın zamanı gelmiştir. şiirlerdede öyle. ezbere yerleştiği için ya da toplumumuzda şiire olan ilgi az olduğu için ahh bu şarkılar ! diyoruz ama şiirler daha fena bence.
Mesela Nazım Hikmet zamanla en çok haşır neşir olan adamdır. '' ben içeri düşdüğümden beri güneşin etrafında on kere döndü dünya '' bu işin teorik kısmı gibi gelebilir o zaman şu dizeyi örnek vermek isterim ; '' saat 4 yoksun, saat 5 yok, 6 - 7 ertesi ve daha ertesi. '' bu şiiri okuduktan sonra Nazım Hikmet'in zaman için düşündüklerini çok rahat anlayabilirsiniz. Ama kiminiz eminim anlamayacaksınız çünkü insanlar zamansızlığı daha çok seviyoruz.
Çat kapı gelmeler, çat kapı sevmeler, çat kapı ... tesadüf falan yok. bu resmen zamana tecavüz etmektir. en salakçasıda şu sürpriz doğum günü partisi. oysa her insan doğduğu günü bildiği gibi o gün içerisinde ufakta olsa sevdiklerinin ona sürpriz yapacağını bilir. ''yeniden doğuyorum'' kutlayın beni. bu çok saçma. işin özü şu ki,
ne zamanı anlayabiliyorum, ne de zamansızlığı. Bazen uyumasak hiç uykumuz gelmese diyorum çünkü yaşamaya bile zaman kalmadığını düşünüyorum.
'' yaşamak için uykuyla mücadele gerekir''
sevgiylen.

s ö z l ü k

2011-05-27T17:18:00.005+03:00

Bad Apples dinlerken kendimi kaybediyorum.
*Açgözlü bir dünyanın ortasında kendimi kaybedebiliyorum ne mutlu bana.

Guns N Roses : sarı saçlı, taytlı bir az erkek. (bunu Axl Rose için söylüyorum.)
Mötley Crue : 21. yy'da Wild soyadını alan adamın isminide grubun vokali Nikki Six'den esinlendiği Helter Skelterlılar.
Lita Ford : delikanlı kadın.
Ozzy Osbourne : The Crow filmini şiddetle protesto ettiğini düşündüğüm gözlüklü adam.
Skid Row : Bach zamanlarındaki şarkılarıyla Edie Sedgwick gibi hissettiğim Bon Jovi torpilli adamlar.
Jon Bon Jovi : Always şarkısında High School musical'da ki adını unuttuğum çocuğu anımsadığım ancak hatunun taş olması sebebiyle bu düşüncemden vazgeçtiğim, annemin üniversite aşkı.
Steel Dragon: Stand Up And Shout parçalarını Kordon'da çok dinlediğimizden olacak ki telefonuma parçalarını atmadığım Rock Star'lar.
White Lion : Bir kedi miyavlaması gelir aklıma. Broken Heart bak o iyi işte.

kurgum geldi, poe geldi, ben geldim.

2011-05-24T10:50:00.002+03:00

gözlerini açtığında etraftaki esrar kokusu hayatın ruhunda açtığı büyük deliklerden girmeye teşebbüs ettiği için, o da yattığı yerden kalkmaya teşebbüs etti.
Bir roman okumuştu, henüz doğmamıştı bu romanı okuduğunda, ancak kitabın baş karakteri eroinman kızın David Bowie dinlediğini bildiğinden,onun gibi davranmaya çalıştı ve David Bowie dinlemeye başladı.
Ancak ona hızla yaklaşan ve hayatının kalan kısmında asla aklından çıkaramayacağı kokain ve bira dolu adamın ona ve hayatının her yerine çarpacağından habersizdi. Sigarası bitmişti, gece içtiği şarap midesinde hala can çekiştiğinden çarpışma gerçekleştiği an midesindeki şarapla beraber kadında savrulacaktı adamın hayatının enkazı arasına. tüm bu yaşananlar karşısında tanrının bile gözleri yaşacaktı. ama bu henüz yazılmamıştı..

Güvercin Curnatası

2011-05-14T16:34:00.003+03:00

Fotoğraf çektirmek için yan yana getirilmiş iki nesne değiliz biz.
Güvercin curnatasında yan yana akan iki güverciniz.
Mesafeler birleştirdi bizi , bir de sözler.
Razı olma hiç bir sessizliğe, biliyorsun seni seviyorum..
pencereden bakmayı öğreteceğim sana.

"ikinci yeni bir güvercin curnatasıdır. ben en alçaktan uçuyorum. avcılardan değil, arkadaşlarımdan korktuğum için"

ANDY WARHOL & EDİE SEDGWİCK

Pop art günlükleri

Ben, Tim, Burton

2011-05-13T21:52:00.011+03:00

izlediğim filmlerden sonra Tanrı'ya senin gibi bir yönetmeni bizlere bahşettiği için her gece şükretmeye başladım.

Sevgili Tim.
bu mektubu sana odamın kalorifer peteklerinin içerisinden yazıyorum.

böyle başlamayacağım.

Tim Burton'ın izlediğim ilk filmi tabiki Beetle Juice idi. Saolsun annem sayesinde izlemiştim. Çok beğenmiştim. e sonuçta hayatımda izlediğim ilk Burton filmiydi. Ama diğer filmlerinide izledikçe Tim Burton'ın en iyi filminin beetle juice değilde charlie and chocolate factory ve sweeney todd olduğunu anladım. Diğerleride süper tabi.

işte şeyk şeyk şeyk senora diye bağıran tipler tarafından asimile olmak üzere olan o sahne.

ondan sonra Ölü Gelin'i izlemiştim. Ne yalan söyleyeyim o film favorilerim arasında değildir. Pek beğenmedim. ki zaten Tim Burton'ın en iyi animasyonu The Nightmare Before Christmas ve Vincent.

önce vincent'dan bahsetmek isterim. kendini Vincent Price isimli bir seri katil zanneden ve teyzesini balmumuna batıracak kadar çıldırmış bir çocuktur Vincet Malloy.

Şimdi gelelim Jack'in ormanda gezerken bayram kapılarının olduğu yeri bulup heyecanla ilk kapıyı açmasına. işte herşey ondan sonra başlıyor zaten. Bide oOogie Boogie var. Noel babayla olan sahneleri çok iyi. ve bu filmin en iyi soundtracklerinden biride Kindap The Sandy Claus
izlemediyseniz mutlaka izleyin derim.

Charlie And Chocolate Factory'i izlediğimden beride, hayatımda bana devamlı çikolata ısmarlayabilecek tek erkeğin Willy Wonka olduğunu düşünüyor ve Wonka'nın babasından nefret ediyorum. Adam oynamış beyler. Johnny Deep'in en iyi oyunculuğu bana göre Beyaz şeytan ve sweeney todd da ki performansı olsada buradada baya iyiydi.

Willy Wonka- willy wonka çikolata kralı

willy wonka - willy wonka hazır olun geliyor

Kim demiş Tim Burton duygusal değildir diye.
Bence Big Fish gayet süperdi. Bayılıyorum sana Helena Bonham Carter. Jenny'de allah var çok şirindi yani. Bide Ping & Jing onlarda çok tatlılardı. Ed Bloom zaten baş karakter ve çok salak bi oğlu var. çok ciddiyim gerçekten salak. bi insan neden illede gerçek diye tuttururda hikaye dinlemekten hoşlanmaz. Al bakalım çocuk gördünmü büyük balığı hayata sen döndürdün.
Pearl Jam- man of the hour için ellerinden öperim.

Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street !!!!!! iştee işte film işte asıl film burada. Burton şaheseri.
Sweeney Todd, Mrs. Lovett = Epiphany

tanrım ne muhteşem bir sahneydi o. tanrım ne muhteşem bir senaryoydu. ne muhteşem bir makyajdı. ne muhteşem bir filmdi.

daha bahsedilecek o kadar çok film varki bunlar en iyileri buyrun izleyin. izlemezsenizde avucunuzu yalayın.

Kinyas ve Kayra'dan başlayıp Piçlere değindik, sıra Derda'lar da.

2011-05-12T13:13:00.000+03:00

şöyle adam akıllı bi uyuyabilsem falan diyordum dün gece ama yinede uykuya daldığımda tahminen saat 2 bucuk falandı. Hakan Günday uykumu kaçırıyor. son kitabı ''Az'' muhteşem. hele kitabın tanıtım yazısı. şu son zamanlarda okuduğum en iyi roman diyebilirim. Tarikat kavramını kavramak isteyenlere şiddetle tavsiye ederim. Altay Öktem'in üzerine çok iyi oldu. ( tanrı acıkınca )Shigellalardan (bağırsak kurtlarından) çok sıkıldım. Kitabın en çekici yanı Serap'ın kolundaki dövme, toksinleri ısırık yoluyla Ayşegül ve Necmi'ye bulaştıran yılan. Ayşegül'ün Olric'i Serap.

umarım şu konuda hem fikirizdir ; Altay Öktem sadece şiir yazsın !

her neyse. uykumu kaçıran Derda'nın yanısıra birde Jennifer Paige'in Crush şarkısı var. bu şarkıyı eminim bilmeyen yoktur ama insana ne hissettiriyor onu gerçekten bilmiyorum. şu aralar o şarkıya taktım. büyülü bir şarkı, geometri sözlüsüne girmeden önce dinlemiştim ve 90'ı da aldım. şimdi büyük sınavı bekliyorum.

şalalala lala.( crush)

lal la la la la ( life is life)

Mr. Brown aslında Quentin Tarantino'dur.

2011-05-10T12:56:00.006+03:00

girl you'll be a woman soon

bu şarkıyı dinlerken genelde insanların gözlerinin önüne Mia'nın komalık olduğu sahne ya da Vincent'ın Mia'ya doping iğnesini yaptığı an gelir. Ama bana hiçte öyle olmuyor. Bu şarkı benim aklıma Almaya'nın en yürekli uyuşturucu bağımlısı Christian'ı getiriyor. Bide ne alaka bilmiyorum ama Ara Güler ve SAlvador Dali'nin o enteresan fotoğrafını.
Pulp Fiction'ın tadına birkere varıpta bu şarkıyı daha sonraları dinleyen her kadın kendini biraz Mia Wallaca, erkekler ise biraz Vincent Vega sanıyor.
Hep derdim Vincent Vega 'yı arzulamayan kadınları anlamış değilim. Hala anlamadım gerçi. Bu arada Vincent bence John Travolta'nın en süper oyunculuğu. Samuel jackson'da dahil, uma, john, bruce, tarantino'ya ... yılalr sonra göndereceğim ilk vahiyler zaten Urge Owerkill tarafından gönderildi. Bu yüzden uzatmayalım.

Little Green Bag.

en iyisi diyemem ama. Big Fish soundtracklerinden daha iyi. ve bu filmi her izlediğimde gerçekten bir seyirci gibi davranıyorum. sadece olası şeyleri düşünüyorum.

'' bu bildiğinizden biraz daha farklı bir tavşan hikayesidir. ''
Mr. white oğlum borumu.

Hikaye demişken;
'' he shot me down bang bang'' bu bana Uma Thurman'ın ayak parmaklarını anımsatır çoğu zaman. Biçimsiz ama güzel bir şarkıdır.

Kill Bill zaten Tarantino'nun hayal dünyasındaki Ninja Kaplumbağaları ifşa ettiği tek filmdir.

son olarak yüce sözlük vikiden namelerle veda etmek isterim. bundan sonraki yazı daha eğlenceli bence. Sırada Tim Burton var.

viki der ki ; '' Ucuz Roman'daki John Travolta'nın canlandırdığı karakter ile Rezervuar Köpekleri'ndeki Michael Madsen'ın canlandırdığı karakter kardeştir. Soyadları Vega 'dır, isimleri (Vincent ve Vic) ve tipleri (koyu saçlı ve benzer giyimli) birbirine benzer. ''

the vampire diaries

2011-05-08T17:55:00.004+03:00

günlerdir izleyemediğim '' the vampire diaries'' ın 2. sezon 8. bölümünde kaldığımı hatırladım ve 2. sezonuda bitirmek için bilgisayar başına oturdum. ama ne var ki vicdan azabım diziyi izlememe izin vermedi.ama vicdan azabımı bastırmam çokta zor olmadı. yaklaşık 3 dakika boyunca kendimle verdiğim savaşta kazanan tabiki damon'ı görmek için can atan tarafım oldu. neyse ben biraz damon'dan bahsetmek istiyorum. damon denen adam amansız bir aşkın kurbanı olmuş ve ölümsüz olduğu için bütün insanlardan bu aşkın intikamını almaya yemin etmiş bir tip. birde bunun zavallı kardeşi stefan var. ah yavrum oda edward'ın yandan yemişi.

damon salvatore. adam dizi boyunca popüleritesini korudu bence. ah o bakışları valla rüyalarıma kadar giriyordu dizinin ilk sezonunda. ama damon, mason lockwood'u öldürdüğünden beri ondan soğudum ne yalan söyleyeyim.

of bu sahne varya. çok fenaydı. hülyanın anlattığına göre damon'un mason'u kilisede yakması gerekiyordu sonuçta mason bir kurtadam. ama önce o gördüğünüz ısıtılmış kazıkla işkence yaptı ( tabi hülya ile tribe girdik ) sonra kalbini söküp aldı.

paaaat !

mason öldü.

işte buda zavallı stefan

ışık iyidir, ışıkçı candır.

2011-05-07T21:46:00.009+03:00

bu yazıya nasıl başlayacağımı gerçekten hiç bilmiyorum. biraz can sıkıntısı birazda geyiğine bu yazıyı yazıyor. mesut ve betül hakkındaki herşeyi anlatmak istiyorum çünkü onları çok seviyorum. o zaman ben fotoğraflarımı çektiğimiz günden başlamak istiyorum. evet o güne dair hatırladığım 3 şey var. birincisi o annemin fi tarihinden kalma elbisesiyle ne kadar çok üşüdüğüm, ikincisi mesutun olmayan stüdyosuna gösterdiğimiz özen ve son olarakta yavrum betülün ışığı tutuşu. yavruum be. '' ışık iyidir, ışıkçı candır'' neyse bu daha ne ki. hele o sherlock da oturduğumuz güne ne demeli olay şu '' Hakan abi, Mesut, Efe ve olaya sonradan dahil olann Betül ve Ben'' hayatımda en çok güldüğüm günlerden biri ha unutmadan ; hakan abiyle çantam için yaptığımız geyiğide özet geçmek isterim.

Hakan Abi : ne hayvanı o Buket?
Ben : Mesut hayvanı

ve Mesut dahil masadaki herkesin yüzünde o kadar aptalca ifadeler oluştuki sonra bu ifadeler hızla kahkahaya dönüştü.

vee gelelim o güne. bi akşam soğuk bi akşam işte. canım sıkıldı aradım betülü hadi mozaik'e. iyi hoş buluştuk bir süre duvarlardaki film afişleri ve posterlerle ilgilendik.

sonra mesut aradı ve onuda yanımıza çağırdık.

''Gel oğlum mozaikteyiz geçen oturduğumuz yer evet hadi gel bekliyoruz '' dedik ve kapattık.

Bey efendi yanımıza cenazeden gelmiş olmasına rağmen gayet güleçti. Ha Efeyide unutmayalım. aynı şeyler Efe içinde geçerli. neysseee şimdi ogün betül ve efe 2. kez görüştükleri için ettiğimiz muhabbet belli biyere kadar gidiyordu sonrası büyük bir sessizlik oluyordu. Bu sessizliğin büyük bir felakete dönüşeceğini kim bilebilirdiki? ben bilemedim.

ve o felaketin fotoğraflarını yayınlamak benim boynumun borcu efendiler.

mesut transa geçmek üzereydi ve durum objektife böyle yansıdı.

efe ve ben betülün mesut'a bakışlarına daha fazla dayanamadık. bizde transa geçmeye karar verdik.

tüm bunlara dayanamayan betül bütün olanları tek bir bakışıyla anlatıyor aslında ve o günden beri little green bag, temasına:hayat dediğimiz öykünün fon müziğidir.

ed bloom gibi başladığımız bu yolda marcellius gibi sevdiğimizi yaman ellere teslim ederken bol bol ağır roman izledik rezervuar köpekleriyle. bu ne biçim cümle lan

hadi öperim, sen beni mimlersen bende seni mimlerim.

MEMENTO LADY- BETÜL
OSURAN BOĞA- MESUT

Juan Peña Fernández nam-ı diğer El Lebrijano

2011-05-07T21:03:00.002+03:00

A La Entrada de Granada El Lebrijano

bence dünya üzerinde insana yorulduğunu hissettirmeden saatlerce dans ettirebilecek nadir şarkılardan. Kaldı ki flamenko başlıbaşına insan harikası birşey zaten. şiir gibi dans. dans gibi şiir. o da zaten baudelaire'in işi.

2.

2011-05-07T11:10:00.001+03:00

şiir
kafası
başkadır.

-merhaba ben alis, harikalar diyarından.

2011-05-01T17:50:00.003+03:00

bugün 1 mayıs 2011 yaşadığım şehir bana büyük bir sürpriz yaptı ve coşkulu bir, 1 mayıs kutlaması yaşattı. işçi sınıfı ortaya çıktığı günden bu yana elde edilmiş her haklarını, tabiri caizse söküp aldılar. bu haklı mücadeleye katılmış olmak beni mutlu etti diyebilirim. ve bugün sevgili Hülü Hülü, beni izlediği dizide ki Kenzi isimli bir hatuna benzetti sürekli 'yeap' diyormuş. amaan dedim bi o kalmıştı benzemediğim. her neyse günlük sayfamı kapattığım için bütün bir günümü uzun uzadıya burada anlatmak istemiyorum.
işin aslı şu ki ;

-merhaba ben alis, harikalar diyarından.

Tevfik Fikret hece kullanmıştır.

2011-04-28T17:28:00.004+03:00

sabah uyandığımdan beri yağmur yağıyor ve yağmuru seviyor olmama rağmen saat öğlen bir buçuktan sonra '' tanrım artık sıkılmadın mı?'' diye sormam gerektiğini düşündüm. ama sıkılmamış olacak ki hala yağmur yağıyor.

''yağmur güzel, güzelim. korkma sende güzelsin. '' dedi adam.

ve Ceren neden bizim bir fotoğraf makinemiz yok. Ben girdiğimiz kitapçılarda ki cool işadamı modelini ölümsüzleştirmek istiyorum.

rüyalarıma karışan berbat hislerimi Mesut'a anlattıktan sonra onun yüzünde oluşan otoban çizgilerini ölümsüzleştirmek istiyorum.

bu hayat bana Bir Ah Muhsin Ünlü kitabi bile vermemişken fotoğraf makinesi istemek. :)

Gece

2011-04-25T13:00:00.001+03:00

Kandilli yüzerken uykularda
Mehtâbı sürükledik sularda...

Bir yoldu parıldayan, gümüşten,
Gittik...Bahs açmadık dönüşten.

Hulyâ tepeler, hayâl ağaçlar...
Durgun suda dinlenen yamaçlar...

Mevsim sonu öyle bir zaman ki
Gaaip bir mûsıkîydi sanki.

Gitmiş kaybolmuşuz uzakta,
Rü'yâ sona ermeden şafakta...

Yahya Kemal Beyatlı.

barbaros, afgan, cenk ve hakan

2011-04-22T17:11:00.002+03:00

Piçlerin çocukları olmaz.

Piçler, aşık oldukları kadınların kendilerini kurtaracaklarını düşünür. Oysa hiçbir kadın dünyaya bir piçi kurtarmak için gelmemiştir.

Piçlere sır verilebilir. Ölümleriyle son bulan sırdaşlıkları vardır.

Piçlerin cinsel hayatı düzensizdir.

Piçlerin bedenleri ve akılları, diğer insanlarınkilerin aksine nasırlaşmaz. Onların nasırlaşan tek yerleri ruhlarıdır.

Piçler sadece kendi aşklarına saygı duyarlar. En yakın dostlarının kadınlarına dil ve el uzatabilirler. Bu durumda piç tabii ki suçlu, ancak piçlik meşrudur. Piçler düzensiz hayatlarında düzenli olarak içki içerler. Belli sayıdaki kadehten sonra sarhoş olup sızarlar. Sızdıkları yerin adı huzurdur.

Piçlerin babalarıyla olan ilişkileri mezar taşı kadar soğuk, yeni dökülmüş kan kadar sıcaktır.

Piçler insan öldüremedikleri, ağır suçlar işleyemedikleri, korkak ve hain oldukları için yaşadıkları yerleri zorunlu kalmadıkça terk edemezler.

Piçin davranış ve tercihlerini sadece bir başka piç kabul edilebilir olarak değerlendirir ve "Neden?" diye sormaz. "Neden" sorusu piçliği yok eder.

Hakan Günday

işeyen koro çocuklarıda portland'dadır.

2011-02-27T20:37:00.003+02:00

şipşak nikah-
"on dakika ya da daha kısa sürede resmen evlenmeyene parasını iade ediyoruz ! "

imza ; chuck palahniuk

sen bir göttün. bense bir götçü.

2011-02-09T19:40:00.002+02:00

erken kurduğum hayaller vardı ve bu hayallerin tek delikalısı eli ağzı kanlı bir peşmergeydi. korkma dedi önce. ama elimden pek birşey gelmedi. sadece yürümek istediğimi onu sevdiğimi ve susmamız gerektiğini söyledim. içimden şark söylüyordum. böyle zamanlarda arabesk ruhum pencereye balmumuyla yapıştırılmış perdenin arkasından bir ok gibi saplanırdı. benliğime.
sözler şöyleydi. '' bir yer bulabilsem seni hatırlatmayan kan tarlası gelincik şafağında '' sürekli bu cümleyi tekrar ediyor ve peşmergenin beni izlemesini izliyordum. erken kurduğum ve içine çok insan dahil ettiğim hayallerimden bahsetmeye başladım ona. ama uzun sürmedi.. gitmesi gerekiyordu gitti. ve aklımdaki şarkı birden yön değiştirdi. '' gel (sev) demem gelme (sevme) demem sende benim gibi sev diyemem ''

sonra büyük ve karanlık bir gecenin ortasında şu satırlar ayın pencereme vuran ışığından birer parça gibi döküldüler odama.
sen bit göttün.
ben bir götçüydüm.

biz böyle olsun istemezdik.

imza;
bartolome Yacco
nicholas Banzetti

içe kapanış

2011-02-07T21:43:00.003+02:00

Derdim: yeter, sakin ol, dinlen biraz artık;
Akşam olsa diyordun, işte oldu akşam,
Siyah örtülere sardı şehri karanlık;
Kimine huzur iner gökten, kimine gam.
Bırak, şehrin iğrenç kalabalığı gitsin,
Yesin kamçısını hazzın sefil cümbüşte;
Toplasın acı meyvesini nedametin
Sen gel, derdim, ver elini bana, gel şöyle.
Bak göğün balkonlarından, geçmiş seneler
Eski zaman esvaplariyle eğilmişler;
Hüzün yükseliyor, güleryüzle, sulardan.
Seyret bir kemerde yorgun ölen güneşi
Ve uzun bir kefen gibi doğuyu saran
Geceyi dinle, yürüyen tatlı geceyi.

Charles Baudelaire

p a r d o n (!)

2011-02-03T17:47:00.002+02:00

bugün günlerden bir sabahın kanlı gözleri aslında.
bir kadın gibi esiyor rüzgar.
bir rüzgarı seviyor, meyhanede faili meçhul bir kurşunla ölen siz adam.
sabaha karşı ölüyor.
sabaha karşı akşam oluyor.
kadehime düşen yakamozu izlemeye gidiyoruz.
Falezlerin gerisindeki bir arabadayız bu defa.
özeniyoruz ' yakamoz ' olmaya.
bir bir kadehten damlıyoruz.
aşk ya bu. önce intihar ediyor sonra birbirimizi kurtarıyoruz.
sabah olmasın istiyoruz.
çünkü sabah olursa, gece intiharlarında morarmış diz kapaklarımızı göreceğiz.
birbirimize ' pardon ! seni sevmeyi unuttum. Seni seviyorum. ' derken,
diz çökmeyi es geçeceğiz.
bu katilin maktüle, ölmek istiyor musun ? demesi kadar saçmaydı.
seni, seni sevmeyi unutacak kadar seviyorum.
bir 'şoförün' arkasına, önüne ... bağladığım konserve kutularına sakladım,
ço-cuk-lu-ğu-nun çocuklarını.
bul bakalım en histerik çocuğumuzu.
bul bakalım en uyuşuk çocukluğumuzu,
çocukken korkmadan oynadığımız kuduz köpeklerin,
şefkatli patilerini bul.
çocukken korkmadan atladığımız duvarları getir bana.
şüphesiz, ' sana dair şüpheler uğruna kıçımı yırtmadığım bir adam getir '
bul ve getir !

buket bal.

love is beatiful

2011-02-01T16:41:00.003+02:00

artık aşk anlayışım bu diyerek blog sayfasına bu karikatürü kaydeden arkadaşıma hürmetler. çok beğendim.

jimmy (!)

2011-02-01T16:23:00.003+02:00

herşey büyük bir hiçlikle başladı
... .. ..
yaşandı, yaşandı
ve yaşanmaya devam etti.
ondan sonra biz
herkesi öldü sandık.
ama herkes büyük bir hiçti.

buket.

b ı r a a a aaaaa -

2011-01-29T18:29:00.002+02:00

--

...kibar bir orospuyum ben, bunu da yazdım kumsala,
tırnaklarına gözyaşı ojeleri süren

artmayacağım, eksilmekti sevişmelerimiz
bunun için her gün bir çocuk öldürüyorum
parmaklarım bir ferman gibi açılıyor gırtlağında
bir güle saati sormak değil mi çekip gitmenin öncesi
eğilip bir kediyi okşamak olmasın
geri gelmek istemenin en büyük delili;
bıraktın beni.
yanıtım: anlayacaktık zaten sıkıldığımızı ve bunun
böyle bungun, kırışık sürmeyeceğini
kahverengiye çevirdi yaşadığım sevdalar beni
türkçeler yetmedi karardıkça parlayan şarkıma
girdiğim bahçede yitti sidikli ömrüm
sanki
bir tren raydan çıktı vücudumda
bıraktın beni.

kurtarılmaz ayrılıklar mı yaşıyoruz çarparak söğütlere
uğrunda ölünecekleri mi gömüyoruz güneşin battığı yere!
aşk, çekim eki almıyor,başka uyaklarla kalıyor ayakta bıraktın beni
aşk, artık korkak bir zamir gibi
sabah akşam sağına soluna jilet atmakta
bu bir lisan-ı hafidir ki ruha dolmakta
yalnızlık okuma-yazma bilmiyor
siz sürdürün kentinizi
komik sarhoşluklarınızı- sahte öpüşmelerinizi
girin kalabalığa pazaryerlerine otobüslere bıraktın beni;

Doruklara tırmanan patika-

2011-01-12T14:13:00.000+02:00

Günaydın.

Aşk, sesini kıstığım radyonun arada tutmayan frekansı esnasına çıkan cızırtıda kaybolup gidiyor.

Ellerimi yıkadım ve ellerimde kalan su damlalarıyla yüzümü ıslattım. içimde kırık dökük ne varsa ellerimi suratıma vurmanın heyecanıyla birkez daha düştü biryerlere. bulamayacağım biryerlere.

Gün bu evde çok sessiz akıyor. Hiç konuşmadan akıyor. Gidiyor ve gelmiyor. Günlerdir sabahlıyorum bu evde, bir kez konuşmuşluğumuz yok. Sadece yürüdüğüm zaman ayaklarımın altında öylece duran tahtalar gıcırdıyor. Duyduğum en yüksek ses bu. başka birşey duymuyorum zaten. kaldı ki aşk bu durumda birkez daha '' kayıp-aranıor'' ilanı adı altnda hiçliğim oluveriyor.

Çoğu zaman cümle kurarken ; içinde eğer sen geçiyorsan yalanlar söyledim. bunlar iyi huylu ve erdemliydiler. bu yüzden tanrının gözünde sorumsuz bir insan olmadığımı düşündüm hep. sadece caddeler canımı sıkıyordu. insanları görmüyordum bile.

İyi öğlenler.

Evden çıkmak üzereyken anahtarımın yanımda olmadığını farkedip evin içinde anahtar aramaya başladım. eve ait tüm sessizlik, postallarımın tabanla kaynayıp yere kapaklandığım an ki gürültüsüyle bozuluverdi. Anahtarımı buldum. düştüğüm an kafamı sol yanımda duran sehpaya bilinçsizce çevirdim ve sehpanın üzerinde duran kitabı gördüm. '' Cemal Süreya - Sevda Sözleri '' Bunun bana ait olmayan tek kitap olduğunu anlayınca kitabı aldım ve ilk sayfasındaki yani kimliğindeki seni bulmaya çalıştım. ilk sayfadaa şöyle yazıyordu ;

'' . ''

Bunu ben yazmamıştım ama bu hiçliği tanıyordum. Biliyordum da bu hiçliğe bir son vermeliydim. ve devam ettim. şöyle yazdım ;

'' Zaten bizi hergün sabahtan akşama kadar kurşuna diziyorlar, Bütün kara parçalarnda, Afrika dahil ... ''

Hoşcakal dedim kendi kendime. Hoşcakal kime ya da neyeydi biliyordum ancak kimsesizliğime vurarak, yalnızlıığın o korkak ihtişamıyla evden ayrıldım. anahtrı çantama koydum evin kapısıda artık kilitliydi. Ne evin sessizliği evden çıkabilecekti, ne de bilmediğim bir sessizlik evin sessizliğine dahil olabilecekti..

Yine caddeler, sokaklar, insanlar.. tek tek yolumu kestiler. yürek yürek çıktılar önüme. yine seninle kesişmedik. sanırım ölüme kadar paralel evrenlerde yaşayacağız ya da aynı evrenin iki büyük yalnızı olacağız. önce ben,sonra sen.

Caddeler ve sokaklar yoluma çıkmaya devam ettikçe gökyüzüne bakıp yağmuru düşündüm. yani özgürlüğü düşündüm. Kabul ediyorum bugün yağmur değil ben yağacağım.

Annem beni hiç bir zaman yağmur kadar sevmedi.

Merhaba.

Çantamda anahtarı aramaya başladım. Hemen eve girip, şu sessizliği gözlerimi kapatıp karanlığı izleyerek dinlemem gerektiğini düşündüm. Kapıyı açtım eve girdim. Sigara kokusu sessizlik gibi heryerdeydi midem bulanmaya başlamıştı. hemen mutfağa koşup balkon kapısını açtım. Bir sandalye çektim. oturdum. bekledim. Sessizliğin içindeki karmaşanın adını koymaya çalışıyordum. Düşüncemin içindeki düşlere düşmesinler diye yol veriyordum. Zamanı tutamıyordum, yaşam avuçlarımda değildi ancak kahrolası saat akşam dokuz olmuştu.

İyi akşamlar.

Akşamları kapımın önündeki yanındaki ... sokakardan insan sesleri gelir. sesleri dinliyorum ve tanıdık bir sesin varlığı beni ürpertiyor. Soğuğa aldırış etmeden, tarihin önemini yitirmesin izin vermeyeceğim bugün bu sokağa beni ziyarete gelen biri oldu.

Hoşgeldiniz. hepiniz hoşgeldiniz.

Evden çıktım. yağmur yağıyordu. özgürlük mazgallardan akıyordu. yürümek, zaman, yaşam, radyolar, telefonlar, insanlar .. önsözü gibiydi gelişlerinin.

Tamamlayacamayacağım cümleler kurarken hiç tereddüt etmiyorum artık. birgün, biryerde, belirsizlikte .. herneyse işte. tamam oluyor herşey. Bu gecenin sessizliğinde okunacak tüm kitapları seçtim. tüm nefretimi bir kenara koyup oturdum şiirin başına. sessizlik var. yalnızlığın anlam bulduğu bir sessizlik var. yalnızlığımın bu denli anlamlandığı gecelerde ucuz şaraplar içiyorum ben. ucuz şaraplar insanı uyutmuyor çünkü.

Aşk, şarabı şişeden kadehe boşaltırken çıkan seste kayboluyor sanıyorum. sanmıyorum. koku yayılıyor.

koku yoğunlaşıyor, aşk gibi şarap kokuyor etraf, Tanju Okan çalıyor.

İyi geceler. '' Doruklara tırmanan patika.''

buket

modern zamanlarda jazz çalmaz.

2011-01-06T18:50:00.002+02:00

adını sen koy ben herşeyi tamamlayacağım. sonrasında sana beni sevmen gerektiğini öğreteceğim. jazz dinleyeceğiz. ben hep hasta kalacağım. bu yüzden ''antibiyotikler ve saatler ne kadar dakiktirler içmesen olmaz'' diyebileceksin bana.
herşeyi ben tamamlayacağım. ismimi. kalan herşeyimle beraber yeniden isimlendireceksin.

teslimiyetten ve tezattan hoşlanmam. bilirsin. birde kalabalıktan. aslında senden hoşlandığımıda söyleyemem. içindeki modern olma dürtüsü, söylediklerimi anlamana engel oluyor. disko topları, dans eden kadınlar, uyuşturucu kaçakçıları, cinayetler,

trafik kazaları ... dolu bir dünyada bunu birtek ben anlıyorum. anlıyormusun?
hani bir laf vardı '' ölüler susmasını bilmeli '' diye. o artık yaşamayanlar susmasını bilmeli olacak.

adını sen koyacaksın ben durmadan yürüyeceğim. sonrasında tabi yorulacağım ama önce jazz dinleyelim.

ve yalnız kalabalığımı sevmeyi öğren. doldurmaya çalışmadan sev. öğren. birbirimizi bomboş sevelim. ben seni, sen hiçkimseyi. büyük bir hiçliği sevdiğin için sana birçok isim vereceğim. asla Kinyas demeyeceğim. sonra jazz dinleriz.

biraz sonra kapımız çalar ve bir şarap girer içeriye. biz o şarabı içeriz. uzaktan uzağa fısıldarız dünyanın korkunç bir canavar olduğundan çok birbirimizi nasıl sevdiğimizi.

ben -yaparız değil mi?
sen -....

herneyse. yaparız. uzaktan uzağa işte. isimsiz. cisimsiz. sessiz. hatta kimliksiz.

adını sen koyacaksın ben durmadan arayacağım. şiirlerde, şarkılarda, zamanda veya zamansızlıkta. yoklukta ama asla hiçlikte değil. en çokta omuz omuza duran ahşap evlerde arayacağım seni. bulunca sana beni nasıl sevmen gerektiğini anlatacağım. önce anlamayacaksın. sonra. .. belki yine anlamayacaksın. olsun biz her yolun sonunda jazz dinleyeceğiz.

sana kaybolduğum, yokolduğum bazen kimsesizleştiğim her hikayeyi anlatırım. bunun için gözlerine ihtiyacım var. ara sıra frekansı tutturan 76 yıllık birde radyoya.

olmaz deme. radyoda jazz çalıyor.

adını sen koyacaksın ben durmadan parçalarımı toplayacağım. ilk parçamı buldum bile. Ziganadayım. jazz çalıyor. kalan parçalarımı topluyorum. insanlardan işte. neredeyim bilmiyorum. yine jazz dinliyoruz. ölürken bile dinleyeceğiz.

boşuna söylememişler sevgilim ; aşk faşisttir !
bu jazz dinlenecek ve adını sen koyacaksın.

modern zamanlardan uzakta biryer burası. modern zamanlarda jazz çalmaz. arabalar yok, tarikatlar yok, anneler ve babalarda yok ( ki babalar hiçbir zaman olmadı )en önemlisi şehirli gülümsemesi yok. herkes ve herşey eşkıya. jazz var.

nede olsa '' eşkıyala kıravat takmaz '' sevgilim.

modern zamanlardan uzakta biryerdeyiz. sen, ben ve tanrı varız. en çok tanrı var. ama hepimiz varlığımız kadar var yokluğumuz kadar yokuz. sen ve ben bir hiçiz. jazz çalıyor.

adını sen koy.
bu jazz çalacak.

buket.

çıta

2010-12-06T13:05:00.003+02:00

karnım ağrıyor, çıplak ayaklarım ve ojesiz parmaklarıma odaklanmış oturuyordum. kambur duruyordum. son günlerde ki terkedilişlerin ruhumdaki ağırlığı, teşhisi konmamış bir anıydı, bir hatıraydı. bunu biliyorum.

taşralı bir adamın ayakkabılarının çamura bulanması onun aslında Samsun'lu olabileceği ihtimallerini aklıma getiriyordu.. Yağmur düşerdi en çok oraya. bu yüzdendir ki yağmura olan hasretini gözlerimde gidermek istedi.

ufak, ancak sevimli odamda karşımda duran kıyafet dolabımın kapaklarının açık olduğunu görünce çılgına döndüm. o gitmişti yapacak birşey yoktu. bahaneler arıyor bulduğum her deliğe sızıyordum. çoğu zaman avuçlarımdan kayıp giden zaman bu defa geçmek bilmiyordu.

bu defa görebildiklerim, sadece bir şehrin sokaklarındaki sessizlikti. belkide sabırsızlığımdı.

yeni ben, kendim, yani herşeyimdeki o büyük anlamsızlık. o büyük dokunuşlar. mesela uzun süredir cümlelerimi süslemeyen martılar. acaba öldüler mi?

ayaklarım üşüyor, hafif uyku bastırıyor, beynimde süvari birlikleri, savaşa koşuyor. sen mi?

sense bir köşeye sinmiş, bir köşeye sindirilmiş yıkıntılar arasında ölmemek için nasıl çırpındığımı izliyorsun.

ellerim acıyor, parmaklarım ve tüm eklemlerim ağrıyor. ben bu yükü ellerimle taşıdım. bu yüzden yaşamak bu kadar anlamlı işte.

bıraktıklarıma dokunma sakın, sadece aklın orada kalsın istiyorum.

mesela sen ; ''nasırlaşmayan ruhunla'' işte onunla C.Pavese oku.

Kimse kimseyi anlamayacaktır.

Sen ne sanıyordun ki?

buket

Dolce Vita ' Bayım.

2010-12-04T20:50:00.000+02:00

bir çocuk parkında seni düşünmek yasak !
tanrıya kalırsa biz onun aşkla alay etmesiyiz.
biz onun yüreğinin ortasına düşmüş yangın aleviyiz.
kalabalığın içinde fotoğraf makinesi bana odaklanırken,
arkamda görünen insanlardan herhangi birisin.
katil silahı maktüle dayadığında, maktülün gözlerindeki korkusun.
insanlara kalırsa benim seni sevmem günahmış.
sana kalırsa beni sevmek; annenin ölüm fermanını imzalamak.
bizim fermanımız ise noktalanmadı.
sana kalırsa bana bakmak; kendine tecavüz etmek kadar kötü,
intihar teşebbüsleri kadar basit,
ölüm kadar dokunaklı.
ve bir o kadarda yok.
ilk aşkımı, senin aşkınla takas etmek için yaşamıştım oysaki,
kanıma kırmızı rengini veren herhangi birşeydin.
bir o kadar kıymetli,
bir o kadar basit.
sana sövdüm, sana kustum, sana hep sustum.
sen hayat denen meretin bana ait kısmına asla girmeyeceğin için,
seni özlemeyi yaşamak istedim.
sana uzakken en uzak oldum.
sen hayat denen illete kalbini verdiğin için
sırf kardiyak kurbanı olmayasın diye,
bütün sokak lambalarının kablolarınıda kestim.
tek, tek..
ilk kestiğimin adı ; onun kalbinde seni sevecek yer yook !
ikincisi ; sen onun noktadan sonra kullandığı büyük harfte değilsin !
üçüncüsü ; sen onun aşkını takas yoluyla satın alamazsın !
dördüncüsü ; sen çırpındıkça batan, aşkı kumar sanan birisin !
- bu sokak lambaları tamda beni ensemden tutmuş bir karadeliğe savuracakken,
ben son kabloyuda kestim,
zaten bu kalbime düzenlediğim bir suikasttı.
adı aşktı ve büyük bir patlama 'sesinin' ardından,
sessizce suikaste kurban gitmiştim.

buket bal.

kutsanmış şiir

2010-11-26T23:03:00.003+02:00

Buluşmak icin ağıtlar yaktığın uykunla zaman gecirirken sen,
Seni arıyordum
Dokunabilir miydim ruyalarına, koruyabilir miydim kabuslarından
Yoksa daha cok uşuyeyim diye sen mi orttun ustume uyurken
Uşuyorum, ayaklarımdan değil ama ruyaların kadar uzak bir yerden,
Uşuyorum, kırılganlık sızmış icime acık kalan yerlerimden

Yağmur yağıyor sanırım dışarıda,
Kabusların olamaz pencereyi doven
Biraz daha soğusun,
Kar olur ve vurmaz korkularım
Kar yağar ve her yeri bembeyaz olur bu kapkara şehrin
Sende uyanıklığa hazır olursun belki
Belki bende kurtulurum kabuslarından
Uşuyorum yağmasın kar daha fazla soğumasın
Uşuyorum ayaklarım buz kesiyor
Bana akşamdan bıraktığın bir yemek sofrası korkudan

‘‘Sessiz zamancılık’’ oynuyoruz kutsal saydığın İsa’yla
Bilincimi senden kacırıp duşunmeye calışıyorum
Bir kadeh şarap istiyor canım, biraz balık
Bir yemek takılıyor aklıma…
Vazgeciyorum,
Sessiz Zaman’da bir yemeğe cıkan tum yollar şimdi karanlık
‘‘İsa’’ diyorum ‘‘Yardım et, uşuyorum’’
Biliyorum senden de bir şey bekleyemem
Havarilerinle yediğin Son Akşam Yemeği’nin bulaşıkları duşuyor kafama
‘‘Tamam’’ diyorum, ‘‘ Yardım et yine de, cok uşuyorum’’
Sessiz zaman bitiyor ve geliyor İsa;
‘‘Şafak sokecek’’ diyor ve ekliyor
‘‘Tanrı sizin icin ışığı yarattı, korkma’’

Yazar ; ben değilim - Mr. Kayhan

ölüme temel atmak.

2010-11-25T19:33:00.008+02:00

'' Senin bu ellerinde ne var bilmiyorum göğe bakalım. '' diyor Turgut Uyar.

Bir insandan.

2010-11-24T13:39:00.003+02:00

kimseler kimsesiz değildi aslında. doğmamış katiller ve doğrulmamış cinayetlere gebeydi dünya. cinayet ya da katil olması önemsenmeksizin, cinayetler ve katiller öldürüldü. kapımı kapatınca evimin dışında kalan soğuk taşlarda can veren sessizlikler olmadı hiç. Ancak vicdanım rahat değil. dünyanın dört bir yanında, dünyayı resmetmesine izin vermedikleri ressamlar,
göğüslerinin süt toplamasına izin vermedikleri anneler, müzisyenler, karikatüristler, gayler, porno yıldızları, faşistler, tarikat müridleri, mongollar, lösemi hastaları, gerillalar ... yaşamalarına izin vermedikleri insanlar. Mantığımın ummadığım zamanlarda bana fısıldadığı spekülatif cinnetleden dünyaya bahsetmek istiyorum.
İşin aslı yeryüzündeki hiçbir kadın, hiçbir erkek ya da hiçbir cenin yersiz yurtsuz değildir. Yurdun yerinin önemini asla kaybetmeyeceği dünyamızda iklimlerinin asla ele alınmadığı toplumlara bir bakın.Yaşanacak acıları dahi acı gibi yaşanmamakta, yaşatılmamakta. mamakta.işkence misali insanın kaburga kemiklerini delip geçmekte ve orda ne varsa alıp götürmekte, bükmekte, parçalamaktadır. Bilinçsiz toplumlara yapaılan işkence her zaman devrimle sonuçlanacak değil ya ! olmaz olamaz. hem insani erdemler hem de inançlar buna izin vermez. Din izin vermez. Çünkü dogmatik dayatmalar evreni sahiplenir. '' Allah korur, Allah izin vermez '' 22. 23. 24. yüzyıllarda tarihin kült devirlerine geri döneceğiz bu yüzden. Yüzüm soldu bak !
İnançlarımızın toplamından meydana gelen dünya, inançlarımız doğrultusunda benliklerimizle beraber satılmaya, parçalanmaya kısaca doğal oluşumlar dışında insan egoları tarafında dünyalar haline getirilmektedir. Kimliklerimizi ve canlarımızı kaybetmekteyiz. Nerdenmi biliyorum ? Kimliklerini ve canlarını kaybettiler..
Bireylerin yaşam hakkı kanunlarla verilmeye devam edildikçe kanunsuzluğun önüne geçilemez diyorlardı çünkü. Hem yaşamın bir süngünün ucunda asılı öylece duruyorsa bu tüm dünyanın meselesidir. hemde Nazım Hikmet'in yaşamak şiirlerinden daha anlamlıdır. Mayakovski'den bile.
Delisini, göbeklisini, sakalı olanını, matematikçisini, cüppelisini, cilbaplısını, Mumcusunu, İpekçisini... Alıp götüren dünyamız (!) ki her seferinde vicdan azabı çekmek yerine suçu dünyaya yülüyoruz.
Bide doğmamışlar vardı. Buhar olup uçanlar. 1945 ten 2010'a gelene dek unutulanlar.
onlara iyi birer kötü olabileceklerini söylemek isterdim. En makul olanı bu. yaşamak ne zaman hür olursa doğru bildiğimiz iyi ve kötü ayrımının yanlış olduğunu göreceğiz. öğrenecek ve belkide Thomes More'un fevkalade betimlediği ütopya bizim olacak kim bilir.
Söylenecek olan şudur. Kötüye saygısı olan iyilerde vardır.
Sorulacak esas soru ise, günümüz dünyasının geçmişten sürükleyip getirdiği faşist düzenler birgün yıkılacak, cinsel tercihleri yüzünden öldürülen insanlar, faili meçhul aydın cinayetleri, '' düşünüyorum öyleyse madımakta yanarım ''( bunu söylemeyi hiç istemezdim ama ) olmayacak. Dünya yeşili yeşil, mavisi maviyse. Toprağa sızan bunca kanı kusacak artık. Kusmalı.

Bir insan.

Hani yaş üzüm rakısı içerdik ya !

2010-11-06T20:10:00.004+02:00

Görmediğim kentlerin sokaklarında yürüyorum. Ki bu bizim için iyi.
Hayallerim memleketin kokuyor, hayallerim deniz kokuyor.
Birden alışılagelmiş herşey daha başka biryerinde atıyor kalbimin.
Bu cümle gibi devrik kalmış her hatıramız rakımı kabusum olan Zigana'dan atlıyor.
Atlatılıyor.
Asil birşekilde parçalanan herşeyimiz,
heryerine savruluyor yamaçların,
herşekilde sararmak için.
İçim içine takılsada koklasak diyorum lavanta tarlalarını
ve erdemli bütün kötü alışkanlıklarım can buluveriyor şiirimin gölgesinde

..
Tadı damağımda bir Karadeniz yemeğini hikayesiyle birlikte Akdeniz'de yedim ben.
Makisiyle konuştum, denizinde yüzdüm, pinalarını gördüm en derinde !
Boyum kadardı yosunlar Ege'de, ıhlamurlar Cumba'nın yamaçlarındaydı,
Matyası kıyıya vurmuştu, sonra can bulmuştu mavimizde.
Yürüyoruz.
El ele, kol kola yürüyoruz.
Bu şehri değil Türkiyeyi dolaşıyoruz
Ben zaman zaman buluyorum memleketini,
Zaman zaman sesleniyorum içerden, yani içimden.
Ben bu şehirde seni buluyorum.
Dünyanın merkezini görüyorum iğde ağaçlarının altından.
Dünya bu kadar güzelmiymiş sevgilim ?
Yaş üzüm rakısı içtiğimiz günler kadar yani.
buket.

''sokaklarda mızıka çalma çocuk, vurulursun '' dedi şair.

2010-10-31T21:44:00.003+02:00

''koş pencereye !
mızıka çalan çocuklar geçiyorlar, yağmur gibi.
atıl önlerine,
de ki ; sizi vuruldu sandık biz !''

dedi kadın

sen ve ben topu topu iki kişiyiz -

2010-10-31T19:36:00.000+02:00

kaldırımlardan yuvarlanıp düşerdik ya eskiden
ya da donald amcaydı aklımızda şekillenen amca figürü.
günlerden salı ya da cumartesi. öneminin olmadığı günler gibi.
şimdilerde dönüp baktığımızda yaşamı çoğu zaman daha anlamlı bulduğumuz günler.
işte öyle.
aşksan, aşıksan, ölecek, öldürülecek ya da ölmüşsen
koşuyorsan, arıyorsan, düşmüş ya da düşmüşsen.
öyle herkes tutup kaldırmaz seni.
seni herkes sevmez. zorundada değil. lakin Anıtkabir'e sevdiklerimle gittim hep.
topu topu beş kişiydik eskiden.
beni kollarımdan tutup fırlattılar gökyüzüne. sende bende savrulup durduk evrende.
farklı zamanlarda fırlatılmış; dönmemiş, dönmeyecek, kaybolmuş ancak mürettebatı hayatta olan iki uzay mekiğiydik.
toplandık.
topu topu beş kişiydik.
beni kafamdan tutup bir kavganın ortasına attılar. haftalarca direndik.
nefes alıyorsan direnişe devam et dedik.
birbirimizi bulduk. yerkürenin anlamsızlığını şiddetli bir yağmur ıslattı.
birbirimizi anladık. bizim anlamsızlığımızı ise aklımızın zamansızlığı kırdı geçirdi.
yaşamaya devam ettik.
topu topu iki kişiyiz biz.
yersiz yurtsuz değiliz.
acınmıyor ve acımıyoruz.
konuşuyor ve öpüşüyoruz.
bir şişe şarap açıp onu erdemli iki insan gibi bitiriyoruz.
biz topu topu bir dünya kadarız
ne zaman kavga etmeye başlasak,
bir ingiliz sağımda, fransız solumda, arkamda ise zenciler duruyor.
sen tam karşımda.
ingilizin karşısında fransız, ingilizin yanında bir imam.
biz ne zaman kavga etsek '' topu topu 99 kişi oluyoruz ''
erdemli bir aşkın ortasındaysak
kavga bitti dağılabilirsiniz.

kulp fiction

2010-10-29T22:15:00.003+03:00

bir hikayem vardı tam orta yerinde biten. çünkü dar sokaklar ve kült filmler doluydu. bitmeliydi, ancak inanıyor ve burnumuzdan kan gelene kadar kalbimize saplamıyorduk doping şimşeklerini. çakmıyorduk gece gibi yollara.
oysa ölecektik, doğabilirdik.

Herneyse,
balkonları olan evlerimizde usulca oturuyorduk o gece ardından bir peşmergenin siluetini gördük uzayıp giden sokakta. bağırmadan gözleriyle etrafa ateş açıyor ve dünyanın bundan haberdar olmadığını bildiği için cesurda bakıyordu. Ancak bu bir bok etmiyordu. Karşımda oturan uzun saçlı, sakallı ve kısa boylu adamın aklındakiler ise birden ayağa kalkıp 1960larda başlayan işçi alımları sırasında ailesininde neden Avrupaya işçi olarak gitmediği idi. burada olmayabilir, bu rakıyı tatmayabilir, bu vatanı sevmeyebilir kısaca kaybolabilirdik. ancak anlamıyordu.
Herneyse, kollarımız olan vücudumuza tanımlayamadığımız bir ağırlık vardı. aslında ruhumuzdaydı bu ağırlı. ruh ağırlığımız sınırını amış ve çoktan sınırında altına düşmüştü. bu geceyi anlayabilir, yarına çıkabilir, ölümlerden ölüm beğenebilir mia wallace ve vincent vega olabilirdik.

Herneyse,
yollara attım kendimi, sabah oldu, horoz öttü ancak güneş hala doğmadı benim için. Kendimi Kürk mantolu madonna hissettiğim zamanlara dönüp yürümeye başladım. Tesadüf bu ya resim sergisine raslatım. Rastlamayabilirdim, kaza yapabilirdim, kör olup görmeyebilirdim. dolşatım dolaştım dolaştım sergiyi dolaştım.
Bir resme takıldım. Sepya bir resime. Fonu siyah olan bir resime. midemi bulandıran, göbeği olmayan, sabahı görmeyen ancak Küçük'e versen yiyen bir resim. Bir ressam

Herneyse.
o ayakları, bacaklarını ve surat ifadeni gördükten sonra bütün trafik ışıkları kırmızıya döndü, gece bir başka karardı. anlayacağın herşey bitti.
ışıklar dönmeyebilirdi, gece kararmayabilirdi, herşey bitmeyebilirdi.

sayın bayım.

ü l k e

2010-10-19T17:45:00.002+03:00

Saat Çini vurdu birden: pirinççç
Ben gittim bembeyaz uykusuzluktan
Kasketimi eğip üstüne acılarımın
Sen yüzüne sürgün olduğum kadın
Karanlık her sokaktaydın gizli her köşedeydin
Bir çocuk boyuna bir suyu söylerdi.
Mavi. Bir takım genç anneleri uzatırdı bir keman
Sen tutar kendini incecik sevdirirdin
Bir umuttun bir misillemeydin yalnızlığa
Yalnız aşkı vardır aşkı olanın
Ve kaybetmek daha güç bulamamaktan
Sen yüzüne sürgün olduğum kadın
Kardeşim olan gözlerini unutamadım
Çocuğum olan alnını sevgilim olan ağzını
Dostum olan ellerini unutamadım
Karım olan karnını ve önlerini
Orospum olan yanlarını ve arkalarını
İşte bütün bunlarını bunlarını bunlarını
Nasıl unuturum hiç unutamadım
Kibrit çak masmavi yanardı sesin
Ormanlara ormanlara yüzünün sesi
En gizli kelimeleri akıtırdı ağzıma
Şu karangu şu acayip şu asyalı aşkın
Soluğu kesen ağulayan ormanlarında
Yaşadım o kısa ve korkunç hükümdarlığı
Ve çarpıntılı yüreğim saçlarının akıntısında
Karadeniz'e karışırdı ordan
Akdeniz'e Ordan da daha büyük sulara
Geceyse ay hemen tazeler minareleri
Kur'an sayfaları satılan sokaklardan
Ölüm bir çeşit sevgiyle uçar
Ölüm uçar çocuk yüzlere
Ben o sokaklardan ne kadar geçtim
Damağımda dilinin yosunlu tadı
Önce buğulu sonra cam gibi parlak sonra buğulu yine
Bir takım tavşanları andıran bir takım su hayvanlarını
Pazartesi günlerini ve haftanın öbür günlerini
Yani salı çarşamba perşembe cuma cumartesi
Bir başak ufak ufak bildirir Konya'yı
O başakta o Konya'da seni ararım
Ben şimdilerde her şeyi sana bağlıyorum iyi mi
Altın ölçü çift ölçü ve altın karşılıksız
Para basma yetkisini Fırat'ın suyunu
Palandöken'i Erzincan'ın düzünü asma bahçelerin dibini
Antalya'nın denizini o denizin dibini
Beş türlü yengeç yaşıyan sularında
Çağanoz adi pavorya çingene pavoryası ayı pavoryası bir de çalpara
Bilinir ne usta olduğum içlenmek zanaatında
Canımla besliyorum şu hüznün kuşlarını
Sen kalabalıkta bulup bulup kaybettiğim kimya
Yokluğun gayri şurdan şuraya geldi
Bir günler şölenlerle egemen ülkende
Şimdi iri gagalı yalnızlıklar dönüyor
N'olur ağzından başlıyarak soyunmaya
Bir kez daha sür hayvanlarını üstüme üstüme
Çık gel bir kez daha çıkıntılardan
Çık gel bir kez daha bozguna uğrat

CEMAL SÜREYA

Freud diye birşey yoktur -

2010-10-18T18:15:00.000+03:00

Sen beni öpersen belki de ben Fransız olurum
Şehre inerim bir sinema yağmura çalar
Otomobil icad olunur, Zarifoğlu ölür
Dünyadaki tüm zenciler kırk yaşından büyüktür.
...
-Senegalliler dahil değil

Sen beni öpersen belki de bulvarlar iltihablanır
Çağdaş coğrafyalarda üretir cesetlerini siyaset bilimi
O vakit bir sufiyi darplarla gebertebilirsin
Hayat bir yanıyla güzeldir canım, sen de güzelsin

-Yoksa seni rahatsız mı ettim?

Sen beni öpersen belki de aşkımız pratik karşılık bulur
Ne ikna edici bir intihar girişimidir şimdi göz göze gelmek
Elbette ata binmek gibidir seni sevmek sevgilim
Elbette gayet rasyoneldir attan atlamak

-Freud diye bir şey yoktur.

Sen beni öpersen belki de ben gangsterleşirim
Belki de şair olurum seni de aldırırım yanıma
Bilesin; göğsümde hangi yöne açmış tek gülsün
Yani ya bu eller öpülür, ya sen öldürülürsün.

-Haydi iç de çay koyayım.

Ah Muhsin Ünlü

pileylist

2010-10-17T14:53:00.001+03:00

Archive - Bullets
Vengo - Naci en alamo
Vengo - Arriconamela
Paco De Lucia - Palenque
Urge Overkill - Girl ,you'll be a woman soon
Ray Charles - You are my sunshine
Radiohead - Let down
Sneaker Pimps - Kiro tv
Ahmet Kaya - Karanlıkta
Bryan Adams - Please For give me
Sting-Adams-Stewart - All For love

şu sıralar ard arda devamlı dinlemekte olduğum şarkılar
ama ne acayip. ne alaka lan ?

radiohead- let down / archive- bullets

2010-10-15T13:48:00.002+03:00

Şimdi sen bir kenti ateşe veriyorsun -

Bir yolculuktasın. Belkide bir üstgeçitten izliyorsun, gri gökyüzünün altında uçan güvercinlerin nasılda bana benzediğini.
Ya da modelini hiç önemsemediğim bir otomobilde, ülkenin bana en soğuk gelen duvarlarının bulunduğu bir şehre gidiyorsun. Adını hiç bilmiyorum.
Arkamdan geçiyorsun. Belki de önümden.
Dünyada kaybolduğumuzun farkına birbirimizi bulduğumuzda varacağız. Kim bilir .

Şimdi sen bir kenti ateşe veriyorsun -

Yokluğundasın nefesimde arta kalan kanserli bedenimin. Ve otomobilin penceresini açıyorsun, hissedebileceğin kadar yokluğum sızıyor içine, hissedebileceğin kadar yokum, sızlıyorum içinde. ''dünya almıyor bizi''

Şimdi sen bu kenti ateşe veriyorsun -

Karıştırma; beni değil, geçtiğin yolları, ateşe veriyorsun. Sınırlarım içinde geçtiğin tüm yolları. Tüm kaldırımları. Tüm kadınları. Tüm tramvay yollarını. Tüm betimlemeleri.
Sana ; - Bekle ! Arabayı kenara çek, beni bekle ! diyorum ya ben,
bana nispet edercesine gaza bastığını biliyorum ben, babanın !
Yolculuğun devam ediyor. Yarın günlerden cumartesi. Bugün ise perşembe. Biryerlerde sıkıştım ancak bulamıyorum göremediğim gibi. Ancak bunu olduğundan erdemli yapıyorum. Sıkışıyorum, bilmeden.
Bu bir ön hazırlık aslında. Sana değil, ölüme.
''Bu suskunluk, bu durgunluk, sıkıntım '' bu yüzden işte.

Şimdi bu kenti ateşe verdin ya -

İşte böyle gidemezsin. Elli beşe kalmalıydık, akşam yemeğine kalmayı kabullenmiş iki dost gibi akşam yemeğini değil, elli beşi beklemeliydik. elli beşi. burada ya da buranın olmadığı bir yerde ellibeşi beklemek farkeder mi?
Yolculğun devam ediyor. Bekliyoruz, kaçıracağımız yeni vapur seferlerini. Bekleriz mühim değil. Çünkü hayatımın en kötü gecelerine götürdü beni Konak'tan kalkan Karşıyaka vapuru.
Yokluğum devam etsin öyleyse. Kanserim gibi.

Bu şehri ateşe verdin -

Kuru tüm dal ve yapraklar kan revan içinde. yani alevde. Petrol istasyonları havaya uçuyor. Gece olmasına rağmen gökyüzü turuncu görünüyor karşıdaki Kafka dağından, turuncu değil aslında sokak lambaları bunuda öğrendim. Tramvaylar raydan çıkıp devriliyor. Alman askerleri yeniden biniyorlar tramvaylara. Ama önce devrilen tramvayları devrediyorlar raylara. Binalar söz verdiğimiz gibi gökten indirilen birer yumrukla iniyorlar çekirdeğe. derine. en dibe.
bu yeni bir big - bang ya da sensizliği sığdırabildiğim bir kentin krokisi. hesapsız, yani alevde.
herkes öldü. ben, sen ''o'' kaldık.
Birde prolaktin seviyem.
Tek yol Kafka sarışın

ondörtekim.buketbal.

Drip Drip-

2010-10-11T15:25:00.002+03:00

Kentlerin yokluklarını benliğime sığdıracak kadar büyük bir yalnızlığım var.

Yaşamak bu yüzden anlam buluyor. Ruhumda kapanmayacak delikler açmış olsa bile Plath. Sona yaklaştıkça dinlediği şarkılarda değişiyor insanın. Sigara tutuşları gibi !Ancak benim sigara tutuşum hiç değişmiyor. Kansız olmamın sebep olduğu soğuk ellerimin vücuduma değilde, yaşam belirtisi olmayan bir vücuda ait olması gibi. Bu yüzden benim sigara tutuşlarımda ellerim kadar soğuk ve soluktur. Birazda uzun.Ya saçlarım ?Artık saçların kadar siyah ve Tarantino film karakterleri kadar tutkulu. Ne de olsa hiç çokluk eki almayacak yalnızlık betimlemelerinin oluşturduğu her cümlenin baş harfi ve beni her izlediğimde kör ettiğini bildiğim, bu yüzden kaçmak için koşarken düştüğüm, yaralandığım, dizlerimin çakıl taşlarına nasıl değidiğini her defasında hissettiğim ancak her seferinde başa sardığım bir filmin kült karakteri ''gibi'' değil ''kadar'' gerçek.Yollar gibi!Nereden yola çıktığın farketmiyor. Parmak uçlarımdaki sabırsız cinayetlerden başlasanda sonunda derimin altında sakladığım yersiz yurtsuz mektuplara varacaksın. Yani bir sabah, bir gece, bir öğlen ya da bir yıldızın saklanmaya başladığı saatlerde kesişeceksin yeryüzündeki imla hatalarıyla. Yani yollar. yollar, yollar..Saçların gibi yollar. Yollar gibi saçların. Saçlarını yolar gibi.Her bir telinde ayrı bir kalp atan saçların, inceltme işareti almamış kelimelere benziyor. Bu yüzden kimi zaman gördüğünü okumaktan, kimi zaman okuduğunu anlamaktan vazgeçmelisinvazgeçeceksin çünkü bir aşk yaşanacaksa eğer hiç rastalayamıyorsun zaman kiplerine.zamansızlığın genişliğinde ölümler de yaşıyoruz aşk gibi. Aşk gibi ölümlerden dönüyoruz ve ruhumuzu teslim etmediğimiz sürece yaşamanın anlamı varsa eğer, işte o zaman tanrı bize ve aşklarımıza saygı duymuyor. Hem ölemiyorsun da.

- '' Daha ölmek yok ! '' diyor tanrı.

- '' bize ve aşklarımıza saygı duy ! '' diyoruz.

Ama nafile. Yine de tenimizin üzerindeki kanserli her hücreyi ve tenimizin altında unutulmuş, yıllanmış ya da yıpranmış her cinayet mektubunu tırnaklarımızla değil, geçirilen cinnetlerle söküp alırcasına yaşıyoruz.. Dünyada. Bazen epik bir anlatımın bizi götürdüğü bir kentte, bazen epik anlatımlar yaptığımız lirik bir şiirde. Dünya da yani gölgesinde.İşte. Ben istiyorum ki, dünyanın gölgesinde yaşamak. Bu yüzden kimse Buketlere gitmeyelim diyebilir.

Bu yüzden kimse beni sevmeyebilir.

Kimsesiz kimsesizliklerimizde yok mu zaten ?

buke

alem göt olmuş -

2010-10-10T17:41:00.005+03:00

güneş buluttan sıyrılırken gökkuşağının renkleri koleranın damlarında sevişti.
can sesleri
ezan sesi
hafif esrar kokusuyla karışıp
havayı kapladi.
...

savrulurken raconun kırmızı pelerini o zarif öfkeye,
zaman ki sana hasta olmuş,
incelikli haytasın,
raksederken mahallenin maşallahı-eyvallahı,
güzelleş be oğlum şimdilik ölümüne kadar hayattasın.

companero -

2010-10-06T18:16:00.002+03:00

urla
piedro
ali kaptan
rakı
balık

urla
piedro
poçi
apartman topuk

urla
piedro
galatasaray maçı
deniz
katakayık

urla
piedro
gece
ben

bazı bazı severiz -

2010-10-06T13:06:00.001+03:00

bazı tanrılar bazı aşklar yaşar,
bazı aşklar bazı tanrılarındır.
bazı aşkların tanrıları olmasada bazı aşkların peygamberleri vardır.
bazı peygamberler aşk yaşamazlar.
aşk yaşamayan peygamberlerin tanrılarına saygıları vardır -

buke

zurnanın urla dediği yer

2010-10-05T18:49:00.006+03:00

bugün bir daha yaşayabileceğimi anladım desem çok komik ve acımasız olur benim için o yüzden sebeplerin artık bir önemi yok sadece sonuçlar tanrının varlığından haberdar olmamı sağlayan ya da tanrının olmadığına inanmamı sağlayan bir aşk yaşıyorum. yaşıyoruz. gizlisi saklısı yok ama saklananın gizlisi vardır, gizin saklısı olmaz ki zaten gizlidir. bu karmaşa ağına düşerken aklım tutulan boynumun ağrısıyla yaşamın ne kadar çekilmez olabileceğini düşünüyorum ve bir bardak su içmek istediğini söyleyen kurumuş dudaklarım ne yapacağını bilmiyor. kontrolsüzlüğüne isyan ediyor sadece. anlatamıyorum karşımdaki kütüphanenin fısıldadıklarını. öyle güçlü bir hissiyatı varki charles baudelair'den tutda hasan hüseyine kadar .. edirneden ardahana gibi. o kadar hissiyatı kuvvetli ve anlamsız bir bütün gibi gelsede dünyaya hayatın tam ortasına düşmüş bir bedenden farklı değil. işte bu yüzden koca kalabalıkların yaşamını besleyen ruhum beslendiği tüm kaynağını barındırıyor burada ve işte tam bu noktada anlıyorum insanların '' buketlere '' neden hiç uğramadığını.
ve bilmiyorsun ki ben bunları söylediğimde temmuzdu sen yine yoktun. hala yoktun ve birdaha olmayacaksın. temmuz dilediğim kadar sıcak geçmedi. urladaydım deniz suyu hep soğuktu. ummadığım soğuklara sakladım. nice beş ekimlere

dostlar sağolsun.
beş ekim
buke

dünyadan -

2010-09-19T22:25:00.005+03:00

merhaba. burası dünya. isimlerimiz var. arada özlediğimiz şeyler olur ve onları yaparız. çalışırız bazen. bazende yorulur. sonra tatile gidelim deriz. gittiğimiz tatil yerleri genelde kıyıda biryerler olur işte. denize gireriz. hava sıcaktır.gündüz denize işeriz, kimimiz sıçarız. gece ise kusarız. sonra bunun adına tatil deriz. bu yüzden ben hiç tatil yapmam. sevdiklerim ve ben tatil yapmayız.
merhaba ben buket.

İspanyolca öğrenmeden ölmeyeceğim -

2010-09-09T21:08:00.002+03:00

Bir gündü farketmez adı önemsiz.
Günün gecesi uyku tulumundan çıkardığım gözlerim ince detaylarında arıyordu 'Pepa'yı' Piedro için ummadığım bir düş tutulması yaşamak istedim.
Urla hatırına.
Hiç konuşmadan dokunmak hatırına.
Birgün ispanyolca filmleri altyazısız gözlerine bakarak izleyeceğim için. Arrinconamela- yok belki.
ama Paco'da iyidir.

Piedro'ya.

Piedro'ya

Urla/Çeşmealtı.

eleştirilecek bazı şiirler ve bazı şairler vardır -

2010-09-05T12:41:00.002+03:00

Can Yücel'in ağzıyla,
Nazım Hikmet gibi düşünüp,
Küçük İskender vari yazan şairlerimiz varmış meğer !

şaşırmak isterdim ama Mayakovsky'den tut da Tezer Özlü'ye kadar
çoktur idol. çoktur intihar şair.

her yiğidin harcı değil -

2010-09-05T12:37:00.001+03:00

Kaldır başını !
Aşk belden yukarıda sevgili -

'' Küçük İskender ''

dörtten iki çıkmaz -

2010-09-05T12:34:00.001+03:00

sen nesin biliyormusun?
sen bana ait olan her'şey'sin
yaşamın ucundaki zamansız bir yaşantısın,
ardında bıraktığın herşeyden habersiz yaşayan -bir yaşamsın-
kentlerimde sakladığım resimlerin, adını yazmaya korktuğum duvarlara,
adını yazmak için cesaret bulacağım o günsün.

karmaşasız, ayaklarıma dolanmaksızın
yaşanacak ve bitecek
herşeyden habersiz birgün ölecek

ölümü düşünüyorsun 'hiç'insan gibi
ölüme sen kadar diri gidecek gözlerinde
nerden biliyorsun diye sorma sakın,
görmelerde yalandır tanrı ve insan gibi

karmaşasız, gözlerimi kör etmeden
yaşanacak ve bitecek
kimseden çalmayacağım kimsesizliğimi
ve düşlerine asla girmeyeceğim
ve kaderine asla inanmayacağım

-tanrı yalandır diyorum, tanrıya inanmadığımı söylemeden-

annen seni hiç reddetmedimi?
reddedecek ve sende geleceksin
iki kere ikinin dört etmediği yerlere
şimdi ben ; iki kere ikinin dört etmediği yerlerdeyim
yaşamaksızın ; son damlasına kadar yaşamak

Sen nesin biliyormusun?
yeryüzündeki,
tüm şairlerin,
tüm aşk şiirlerinin,
son cümlesi..

Ben neyim biliyormusun?
sana kim olduğunu hatırlatacak
o son cümleyi kurabilecek
birkaç insandan sadece biriyim.

şimdi eylülün bu ilk gecesini iyi dinle
bütün sesleriyle
bütün seslerimle
hepsiyle.

Okyanus gibi bir yalnızlığın üzerinde uçan martılar oldu hep.
Yalnızlığımıza kıyamadığımızdan vurduk hepsini
seni ve beni.
yalnızız işte, günler yetmiyor yalnız kalmaya.
Güneş, ay ve tüm gezegenler hepsi bir yerde duruyor. ayrı ayrı.
aynı gökyüzünde
aynı gökyüzümüzde

-sencillikler ve bencillikler tanrıcılıklar tarafından ihanete uğradı !-

İhanet !
Yalnızlık sebebi.

-seni seviyorum - bir ilkokul anagramı ve yalan bir sevginin yörüngesi
Neyse ne . Ben seni sevmiyorum.

ama gel. '' iki kere ikinin dört etmediği yerlere ''

bitti.

bukebal.
bireylülikibinon.

'' zemheride uzadıkça uzadı ''

2010-08-28T17:57:00.003+03:00

aynı şarkıları dinlerken aynı duyguları barındırıyorsak içimizde çok sıkıcıyız be sevgilim !
Görüyormusun umutlarımız arabesk şarkılar arasında nasılda can çekişiyor.
Yalnızlık. Sebeplerimizden ötürü o da yalnız.
Yaşanmışlıklardan şikayetçi değilim.
Sana yazdığım mektupları ateşe veriyorum her gece,
yanmadıkları gibi hiç sönmüyorlar da .
Kimsiniz diyorum, susuyor kapımın ardındaki kimsesilik.
Biliyorum, sana nasıl dokunmamı istiyorsan öyle dokunuyorsun kadınlarına
Artık kesiştiğimiz caddeler kalmadı bu şehirde
ya da tanrının bize inancı ...
umut dediğim olguyu sensizliğe sığdırdığım an korkardım yaşamaktan.
yaşamak, yalnız kalmaktır sevgilim.
Sevişirken bile
Seni hala sevmeye cüret ederken bile.
Bu cüretimden dolayı bana bir duble -Rus Vodkası- borçlandın.
Umrumda değil, çünkü ceseratin yok beni sevmeye.

beni sevecek cesaretin zaten varmıydı?

buke bal-

sağ omzumdaki meleği düşürdüm. kafatasımı klonladım.

2010-08-19T05:16:00.004+03:00

ışık vardı.

ormanın derinliklerinden gelen fısıltılar insanlara söylüyordu.

dünyaların içinden çıkıp gelen kafataslarının şehirler dolusu açlığı bastırılamıyordu.

ışık vardı.

gözlerimde küçük bir yangının ağır faturası vardı.

yanık kokuyordu genzi.

şimdi düşüyorum gözlerinden kapatıyorum gözlerimi,

ışık vardı.

nefesin hava gibiyken ağzın bir türlü dünyam olamıyordu.

düşüyorum hala. sımsıkı tut ellerimi

ışık vardı bir gökyüzünün yağmurunda

ışık yoktu insan yağan bir gökyüzünün altında.

buke bal - 05.10 - ondokuağustosikibinonperşembe -

egedekaldım.

2010-07-20T12:12:00.001+03:00

bugün dünya dans ediyor,
hemde çıplak ayaklarımızla eşlik ediyoruz ona.
ilk kez ayaklarımızın toprağa dokunmasının mutluluğuyla biniyoruz ada vapurlarına .

bukebal-urla/izmir

aşkta hiçlik olmaz -

2010-06-23T20:40:00.001+03:00

Uzak ruhun ya, yeniden barışan hüzünle,
İnsan bu yüzden uzakları üstleniyor, yeni sabahın ilk esintisinde
Pazar yerinden dönen kadınların hüzünlerinin yanında bir veda seansı sırasında yaprakların güz bahçelerini doldurduğu o serin esinti kaplıyor geceyi.
''Aşkta asla arka çıkış yoktur, olmayacaktır ! '' diyor, barda oturan sarhoş deli.
Yalan değil, arka çıkışlarımız daima doluydu. Tozlanmış acılarımız, bastırılmış açlıklarımızdı bir geminin kadavra dolu deposunda Hint Okyanusunda fütursuzca yol alan.
Barmenden bir duble daha viski istedikten sonra sözlerine devam etti !

''Aşkta asla arka çıkış yoktur, olmayacağı gibi aşk; kendi masalına kapanmış giriş ve çıkışları yasaklanmış bir evdir.. '' diyordu.

peki ya masallar ne olacaktı?

Hangimiz anka kuşu olacaktık?
Yürüyen bir merdivenin üzerinde adımlarken, sessizce arabesk şarkılar mırıldanan sen mi?
Yoksa gecenin bir vakti sarhoş bir deliye aldanıp; arka çıkışlarımızı kapatmaktan seni mahkemeye vermeyi düşündüğüm ben mi?

Bilmiyordum, bilmiyordun.. Bilmiyoruz işte !

Kendini ateşe veren bir tanrının külleri olmayı hakediyorduk. Bir peygamber gibi anılmak ne demek asla bilmemeliydik. Yaşlı mahallesinde pencerede kocasının gelmesini bekleyen bir kadının çocuğu gibi hissetmeliydik. Aç ve susuz !

Yeniden dönen dünyanın krokisini çiziyorum hiç kuşkusuz. Sensizlikten hiçliğe düşerken asla parçalanmadım bayım. Ve hiçlikteyim. Artık asla anlaşmayacağım seninle !

Sen hüznü seçtin ben uzakları üstlendim.
Şimdi gözlerimi big-bang sonrası yağan ilk yağmura bağışlıyorum.
Ayrılırken hüzünden bir düş gibi penceremde beliren bir yansımaydın
Kapkara bir delikte yaşam damarımı tutmak istercesine gelip gidiyordun.
Ama o ben değilim.

Aşkta asla hiçlik olmaz orospu çocuğu-

buket.

köpekbalığı bu dünya -

2010-06-18T22:52:00.001+03:00

Emma şöyle sordu;
Ya kadınlar ve çocuklar, onların batan bir gemiden kurtulma şansları yüzde kaç?
Kaptan cevap verdi ;
Kadınlar ve çocuklar için yeterli yerimiz yok biz önemli değiliz onları köpek balıklarına verin.

Şairler var gözbebekleriyle sevişen arabesk şairler.
Üçgenlerimize tutunuyorlar, düşecekler sanıyoruz.
Sevgiler yok, sevgililer yok. ‘’ben terk ettiğim, sen de terk edildiğin için buradasın ‘’ diye başlayan sevişmelerde yok.
Aslında bitmesi gereken bitti. Küçük memeli kadınlar tedavülden kalktı.
Bütün kadınlar orospu ve orospularda kıpkırmızı.
Kurbağaları idama götürüyor larvaları
Hayatın köşesinden dönüyoruz biz, hepimiz
Erkeklere ait erkekliklerde yok, zaten bütün erkekler ibne.
90 derecelik açılarıyla gülümsüyorlar birbirlerine
Yaşamak mı o da kimmiş
Tanrının bizlere her gece gösterdiği hezeyan parçacıkları.
Şimdi parçacıkları tamamlıyoruz.

Tanrım
Aslın kim?
Astarın kaç?

Hayatımın ortasına bıraktığın kadavraları çürüsünler diye kapına bırakıyorum tekrar.

Hoşcakal.

Buke Bal

ölüm asla yaşlanmaz -

2010-06-18T17:50:00.000+03:00

ben bu gece gidiyorum sevgilim.

ellerim buz kesmiş, ayazına düşmüşken ateşim
ben gidiyorum sevgilim

unut herşeyi, unut bütün geceleri
yaşamamış say alt üst ettiğimiz kaşif bedenlerimizi
çünkü bu gece dolunay var
nasıl vuruyorsa rıhtıma,
kaybolan bir hücrenin benliği
öyle yaşlanıyor gözlerimde
yalnız kalabalıklarımız.

söyleme hiçbirşeyi,
sen de ben de biliyoruz cehennemin olmadığını
senin beni cehennemde bekleyeceğine inanıyorsam
boşuna değil
cehennemi yaktık biz
cehennemde yanmak için.

ben bu gece gidiyorum sevgilim.

Sultan Karaahmetli'ye

buket.

b i r ö p ü c ü ğ ü n k ı r k g ü n h a t r ı v a r d ı r -

2010-06-05T12:57:00.001+03:00

Gece susuyor
İstiareye çekilmiş sevgimiz yanıyor parmaklarında
Gece susuyor, anlasana !
Sevgini koynuma dolayıp çıkıyorum pencere kenarlarına
Ağlıyor, ağlıyor.. Anlatamıyorum !
Ölüm gibi, yaşamak hadisesinin ortasına düşmüşken korlarım
Burada bir gece yanardı susmadan
Dizlerime kadar batmışken dizelerine
Aşağılık koynunda erkeklerin sabahlamazdı annemin kadınlığı
Sözlerinin koynuna giriyorsam her gece
Gökyüzü parlıyor çarpım tablomuzun üzerinde
Dizlerime kadar batmışken göğsüne
Perdenin ardından akan adamlara bakıyor gözlerim
Parıltının hararetine aldanan çakıl taşlarının üzerinde düşünüyorsam seni
Unutma yağmurun hatrı var gözlerimde !
Susma gece susma !
sessizliğine teslim oluyor gülüşlerim
Kar kaplı sokaklarında tadı kalmıyor sonra .
Baştan ayağa battıysam çamuruna
bir öpücüğün kırk gün hatrı vardır sevgilim.

buket bal.

c e h e n n e m s ü r g ü n ü -

2010-05-29T19:48:00.002+03:00

Kara kadehlerde boğuluyor ve tanrı misafirliği sevişmelere tanık oluyordum
Aklım aşk tekerrürlerinden vazgeçmişti
Seninle paraleldik artık
Bitmek üzere olan bir şarap şişesinin son damlaları gibiydi sesin
Özlüyorum !
Seni kendime yetirmenin sınır ötesindeyken,
Ayyaş bir porno yıldızına ait aşk dolu imla hatalarında takılıp kalıyorum
İyi bildiğin bir romandan çalıyorum yaşanacakları
Hala gökyüzü gri,
Hala çakıl taşları var ütopyamda
Gözlerinde davetkar günah dolu bakışlar varken,
Cehennemden geçmek …
Ben senin cehennem sürgününüm
Kamburuma cevaplar arıyorum
Sana açıyorum her kapıyı
Bak gökyüzü kıpkırmızı
Ha yağdık, ha yağacağız

Buket bal.

hoşcakal vahdet - hoşgeldin kesret

2010-05-21T18:17:00.002+03:00

dün ana rahime düştüm.
karanlıktı - korktum

tanrının yıldızlarını çaldım gökten.
kırmızıydı - üşümedim

bugün ana rahminden düştüm.
kanaya kanaya - ölmedim

durdukça paslanan tenim,
kırmızı kırmızı döküldü avuçlarına,
ağlamadım -

buket bal.

shipkey için .

2010-05-18T21:23:00.003+03:00

şu ressamın işini görüyormusunuz.
harikulade renkler. tonlamalar harika.
hele şu ayakkabı boyası tonu yokmu.
işte kendimi tanrının çırağı gibi hissettiriyor.

buket bal.

bukowski den shipkey e doğru uzanan bir doğru için.

b o r n o v a

2010-05-08T17:21:00.001+03:00

Pornografik bir yalandık. Afişe ve fahiş. O kadar yalandık ki dakikalarca tanrının gözünün içine bakarak onu inkar ettik. Gecelerce birbirimize inandık hiçbir sebep yokken. Yasak meyvalar yedik, cehennem gibiydi kasıkların. Ahtapot kolları topluyorduk her gece okyanus diplerinden. Sessiz bir temmuz gecesiydi. Deniz çır...ılçıplaktı. Yalan söyledim sevgilim ben o gecenin yakamozuyum .

buket bal

b e n d e n ... k a d a r -

2010-05-04T12:11:00.001+03:00

Sıfır-

Buradan başlıyorum, günü geceye katmaya. Hiç infilak etmediğimiz günlerdi. Ne günlerdi. Şarkıların anlamı yoktu. Ya da bana yaz diye bağıran sesler. Kanıma ekmek doğramazdım. Zaman geçmeye devam etsin diyerek kusardım, olasılığı düşük, yalan olacağını ve bir
gün sürgüne gönderileceğimizi bilmeden yaşadığım zamansız günışığı çocuk oyunlarını.

Beş-

Bizi birbirimize çağıran duygunun ve cümlelerimde kullandığım imgelerin, ağlak pozlar verdiğim gece fotoğraflarının temellerini en sağlam biçimde atmaya hazırlanıyorduk.

Yüz-

Çabuk ilerliyordu zaman ve zamana yenik düşmüyordu çarpışan bedenlerimiz. Bir hata vardı çözmediğimiz. Çözmediğimiz gibi çözmeye de uğraşmıyorduk. Bilinçaltımız da kurduğumuz kütüphanenin madde bağımlılığını anlatan kitaplarından birine bakıyorduk. Bilmiyorduk.

Altı-

İmgeler oluşuyordu.
‘’biz’’

Sekiz-

Cümleler kurmaya başlıyordum ‘’gecelerime sor beni’’ dedim. Bilemezsin sen. Ogünler varlığın bir hezeyana dönüşüyor ve sözde devrim saçmalıklarıyla esrar sarar gibi geceleri rulo yapıp arasına gözlerimizi koyuyorduk.
Bir iz bırak

Yüz-

Zamanla olan kavgamız sürmekteydi
Ama inadına doğru bildiğimiz hatalara sürüklendik.
1. çoğul şahıstık

Yirmi-

çocukları sevsen de onlar seni sevmediler. Eflatun ayakkabılarının altına yapışan sakızı sen temizlemek yerine bir elinde çomakla çocuk parkına koştun. Bu yüzden eğlence anlayışımı tatmin edecek yeni seçenekler sundum kendime.
Seviştik.

Dokuz-

Sadece altının arkadaşıydı. Beklide biz öyle sanıyorduk. 9x9=81 eder farkında mıydık? Boş hayaller kurardık. Boş işler yapardık. Ama yinede sen benim balistik raporumdun.

Yirmi-

Ah bu çocuklar. Bir türlü büyümek bilmezler. Ağlarlar, verirsen susarlar. Susmadan önce ağlardım. Susturdun. İçimde birileri kendini kanyondan atardı. Ölmezdi. Giderdim.

Bir-

Doğum günümden bir gün önce çekip gitmiştin. Sen gittiğinde Amon Amarth gelmişti. Sırf o yüzden ağlamadım. Bir yaşımı doldurmuştum.
Kutlu olsun tanrım
Adını yazamadım hamdolsun

Altmış-

Sen inançlı bir insansın. Gündoğumlarında güneş seni ısıttığı için, sıcaklığının zevkini benimle paylaşacak kadar inançlısın.
60sn.-60dk.-60sa. …
Arta kalan kaç gece var inan bende bilmiyorum.

Beş-

Şiirler, şarkılar… her şey bir anı oluvermiş.
Kapitalist bir aşktı bizimki. Ben her zaman daha çok aşıktım. Sen her zaman eksiltili bir aşıktın.
Şimdi bırakalım bunları 4 mayısa girerken birer duble daha unutalım telefon numaralarımızı

Buket bal.

z a m (an)

2010-05-03T19:44:00.001+03:00

Durdurulmuş bir inşaatın sınırları içerisindeyim
Gece kaldırım taşlarında yürüyen birkaç adama rastlamıştım oysaki
Ağızları otoyol fahişelerinin vajinaları kokuyordu
Burunlarından damlıyordu tanrıları
Ellerinde bir duble gece vardı sadece, gündüze içmiyorlardı
Kopuk kopuktu dizelerim
Anlamsızca batıyordu kadınlara kemiklerim
Dünya beni almıyordu
Yemin ediyorlardı fütursuzca
''Kırmızı yok ! '' diye koşuşturuyorlardı.
''Sarsıntılar ! '' diyorum kimse duymuyor mu beni?
Herkesin ağzı işte.
Kaldırım kokardı
Kırlangıç kokardı
Kokuşmuş öpücükler kokardı
Soğuk kokardı
Hissiyatı olmayan sancılar kokardı
Bu şehirsin sen tüm açılarınla
Üzerine düşeceğim şimdi, çekil tutamazsın beni
Tutuşur durumdayken, yanıyorken ben
böylece bir deniz kentine daha yürümekteyim.
bak işte utandırıyorum seni.

buket bal.

Arabesk.

2010-04-28T12:05:00.001+03:00

Söyle !

Fabrika durağında ‘’saçlarına yıldız düşmüş koparma ..’’ diyerek başladığın cümlelerinin sonu biz üç intihar çiçeğiydik diyerek bitmemiş miydi?
Arka mahallede beni beklerken dakikalarca yüzüne yağmur çamur değdiğini söylüyordun..
Sustun ! lüzumundan fazla beyazdın.
Anonim bir şiirdik. Saza söze gazeldik.
Azeri anonim şiirleriyle arabesk meşkiydik.
‘’ bunu da bilmerem sensiz men gülmerem könlümü vermerem,
Heçkese men könlümü vermerem …’’ der gibiydik.
Ama ay ışığının altında görünürdük.
‘’sessiz sessiz ağlar gibisin ‘’ den atardık gibiyi.
Vay aman ! der dururdu gece gündüze.
Rakı içmeden yazardık.
Sen yakarım geceleri derdin bilmeden, ben kum gibi örterdim üzerini.
Biz olunca, genelde sevişirdik. Sus derdim.
Sen. Nereden Bileceksiniz ? dedikten sonra öperdim seni.

‘’bağıra bağıra yazdım seni içime ‘’dermişsin bana ağlarken
Bir keman sesi tıkarmış soluğunu, bazen nefesin yetmezmiş esrar içmekten.

Camların yere düşmesine 1 kala kaçardım senden.
-tahrip gücü yüksek-
Saatli bir bombaydın, patlardın
An geldi
Ben öldüm.

Sonra haykırırdın. ‘’ camlar düştü yerlere elim elim kan içinde yanıma gel.. beni bul.. ‘’
Derdin. Hep !

''Oysa ben bu gece yüreğim elimde sana bir sırrımı söyleyecektim. Şu mermi içimi delmeseydi eğer seni alıp götürecektim.''
Derdi cansız bedenimden arta kalmış gözlerim.

Ağlardın. Öperdin.
Bir öpüşünle uyanır gecenin yakamozu olurduk.
İçerdik. Rakı içerdik.
Dayanamazdık.

Ayılınca devrim sevdalısı iki yoldaş olurduk. Metrisin önünde.
‘’yıllar var ki yorgunum ben
Gökyüzüne vurgunum ben.. ‘’
Derdik sol yumruk havada.

Beni bırakıp gittiğin için şair olmazsan yaşlandığında şöyle diyeceksin.

‘’gençliğimi kimse bilmez
Sakallarımdan çocuk kokusu
Ağzımdan ay ışığı fışkırır benim
Ceketimi yağmurlara astığımdan beri
Tehlikeli şiir okur
Dünyaya sataşırım ben .’’

Şimdi ; korkarım ! dönmeyecek yüreğin.

Ahmet Kaya- Attila İlhan- Buke Bal